Chapter Title : പൊന്നരഞ്ഞാണമിട്ട അമ്മായിയും മകളും 4 [Wanderlust]

ഒരു ധൈര്യം എവിടെനിന്നോ വരികയായിരുന്നു... അമ്മായി പറഞ്ഞില്ലേ ... കഴിഞ്ഞ 2 ദിവസം ആണ് കുറേ നാളുകൾക്ക് ശേഷം അമ്മായി ഒന്ന് സന്തോഷിച്ചത് എന്ന്.... എന്നാൽ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞ 2 ദിവസങ്ങൾ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ദിവസങ്ങൾ ആയി ആലേഖനം ചെയ്തവയാണ്. ഞാൻ ഇത്രയും പറയുന്ന ഈ നിമിഷം വരെ ഞാൻ ഒരു സ്വപ്ന ലോകത്തായിരുന്നു. ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് അമ്മായി എന്നെ വഴക്ക് പറഞ്ഞാലും ഞാൻ എന്റെ അമ്മായിയെ വെറുക്കില്ല... കാരണം ഒരു പെണ്ണിന്റെ മുഖത്തുപോലും നോക്കാൻ ധൈര്യം ഇല്ലാതിരുന്ന എന്നെ സ്വപ്നം കാണാൻ പഠിപ്പിച്ചത് എന്റെ അമ്മായി ആണ്. എനിക്ക് ഒരു അപേക്ഷ മാത്രമേ അമ്മായിയോട് പറയാൻ ഉള്ളൂ... എന്നെ വെറുക്കരുത്. അമ്മായിയുടെ സമ്മതം ഇല്ലെങ്കിൽ കൂടി ഞാൻ എന്റെ സ്വപ്ന ലോകത്തെ മാലാഖയായി എന്റെ അമ്മായിയെ കാണാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് വർഷങ്ങൾ ഏറെയായി.

സോറി അമ്മായീ...... പൊറുക്കാൻ പറ്റാത്ത ആഗ്രഹങ്ങൾ ആണ് എന്റേത് എന്ന് അറിയാം. പക്ഷെ ഞാൻ സ്നേഹിച്ചുപോയി എന്റെ അമ്മായിയെ... എന്നോട് ക്ഷമിക്കില്ലേ....

....................
"അമലൂട്ടാ..... ഇത്രയും സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രം എന്ത് പുണ്യമാണ് മോനെ അമ്മായി ചെയ്തത്".... എന്ന് പറഞ്ഞ് അമ്മായി എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ച് കരയുകയാണ്.... പെട്ടെന്നുള്ള ആ പ്രവർത്തിയിൽ എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല... ഞാൻ ഏതോ മായാലോകത്തെന്ന പോലെ അമ്മായിയുടെ ദേഹത്തോട് തൊട്ടുരുമ്മി ഇരിക്കുകയാണ്...

അല്പനേരത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം അമ്മായി പതിയെ കൈകൾ അയച്ചു... കണ്ണുകൾ തുടക്കുകയാണ്. എന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ഇപ്പൊ വീഴും എന്നായപ്പോൾ ഞാനും എന്റെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു... രണ്ടുപേരും സന്തോഷാശ്രുക്കൾ