Chapter Title : പൊന്നരഞ്ഞാണമിട്ട അമ്മായിയും മകളും 4 [Wanderlust]

പൊഴിച്ചുകൊണ്ട്‌ അങ്ങനെ ഇരിക്കുകയാണ്. ഒടുവിൽ അമ്മായി തന്നെ മൗനം ബേദിച്ചു....

: അമലൂട്ടാ....

: സോറി അമ്മായി... അമ്മായി എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.

: മോനെ... പ്രണയം നമുക്ക് ആരോടും തോന്നാം.. പക്ഷെ അത് ആത്മാർത്ഥമായ , കറകളഞ്ഞ സ്നേഹമായിരിക്കണം. ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരത്തെ അല്ല സ്നേഹിക്കേണ്ടത്. അവളുടെ മനസിനെയാണ്. മനസുകൾ തമ്മിൽ പരസ്പരം ഇഷ്ടത്തിലായൽ ശരീരം അതിന്റെ വഴിയേ വരും.. എന്റെ മോൻ നല്ലവനാ.... നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ എന്നെ കയറി പിടിക്കമായിരുന്നു, സാധാരണ ആൺ കുട്ടികൾ ചെയ്യുന്നതുമാതിരി കാമ വെറിയോടെ എന്നെ നോക്കാമായിരുന്നു...പക്ഷെ എന്റെ മോൻ മനസുകൊണ്ടാണ് എന്നെ സ്നേഹിച്ചത്.. ഈ അമ്മായിക്ക് മോനോട് ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ല.... കേട്ടോ...

ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അമ്മായി രണ്ട് കൈകൾ ഉയർത്തി എന്റെ തലയുടെ രണ്ട് വശങ്ങളിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ച് എന്റെ നെറുകയിൽ ഒരു ചുടു ചുംബനം സമ്മാനിച്ചു. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇതിൽ വലിയൊരു അംഗീകാരം എനിക്ക് ഇനി കിട്ടാൻ ഇല്ല.

: അമ്മായി... നമ്മൾ ഈ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണെന്നറിയാം എങ്കിലും...ഇനി എന്നോട് അമ്മായിയെ മറക്കണം എന്ന് മാത്രം പറയരുത്. അമ്മായിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു തരത്തിലുമുള്ള ഏറ്റകുറച്ചിലുകളും ഇല്ലാതെ നോക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം എനിക്കുണ്ട്. അതിന്റെ കൂടെ എന്റെ സ്നേഹത്തെ കൂടി അമ്മായി അംഗീകരിക്കണം. പ്ലീസ്... ഞാൻ അമ്മായിയെ ഒരിക്കലും നിർബന്ധിക്കില്ല. കാരണം സ്നേഹം പിടിച്ചുവാങ്ങാൻ ഉള്ളതല്ല. അത് മനസിൽ നിന്നും വരേണ്ടതാണ്. അതുകൊണ്ട് അമ്മായിക്ക് വിഷമം ഒന്നും തോന്നേണ്ട. അമ്മായിയുടെ മനസ് പറയുമ്പോൾ മാത്രം എന്നോട് തുറന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി..... അമ്മായിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നതിനോളം സുഖം ഈ ഭൂമിയിൽ മറ്റൊന്നില്ല