Chapter Title : പൂരത്തിനിടയിൽ 1 [ഋഷി]

നിന്നും രണ്ടു സ്ത്രീകൾ. ഒരു കുട്ടിയെ ഒക്കത്തുവെച്ച് ഒരമ്പതുകാരി. മറ്റതിന്റെ കൈക്കൽ പിടിച്ച് ഒരു മുപ്പതുവയസ്സു തോന്നിക്കുന്ന പെണ്ണ്. രണ്ടും സുന്ദരികൾ. എവിടെയോ കണ്ട പരിചയം തോന്നി. അവർ നടന്നടുത്തപ്പോഴാണ്കത്തിയത്. ഉമയുടെ ഛായ. ഹരിയെ വിളിച്ചു.

എന്താടാ? ഹരിയുടെ ക്ഷമയില്ലാത്ത സ്വരം. അവരെത്തിയെടാ… ഹേമന്ത് മുരണ്ടു.

ആ സുന്ദരികളുടെ കൊഴുത്ത ചന്തികൾ തുളുമ്പുന്നതും നോക്കി ഹേമന്ത് ഗോപുരനടയിൽ നിന്നു. വാടാ… ഹരിയുടെ കൈ ചുമലിൽ അമർന്നപ്പോൾ അവൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു.

എന്താടാ ഇത്? ഹേമന്ത് ചിരിച്ചു. എത്ര ചുറ്റിക്കളിയാടാ നിനക്ക്?

എടാ… ഹരി ചിരിച്ചു. എന്നെങ്കിലും കെട്ടിയാൽ അതുമയായിരിക്കും. ഉമ… സാധാരണ അത്രയധികം സംസാരിക്കാത്ത ഹരി അന്ന് വാചാലനായി. ഇലഞ്ഞിത്തറമേളം നടക്കുന്ന തറയും കൂത്തമ്പലവും നടയടയ്ക്കുന്നതിനു മുമ്പ് വടക്കുന്നാഥന്റെ സങ്കല്പമായ ലിംഗത്തിന്റെ വെളിയിൽ നിന്നും കാണാൻ കഴിയുന്ന ഭാഗവുമെല്ലാം കാണുന്നതിന്റെയിടയിൽ അവൻ ഉമയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു.

എടാ നിനക്കറിയാമല്ലോ.. എനിക്ക് കൊറച്ചു പെമ്പിള്ളാരുമായി ബന്ധമൊണ്ടായിരുന്നു. അതൊക്കെ ചുമ്മാ… ഒന്നുരണ്ടെണ്ണം… തന്തേടെ കാശുമടിച്ചു കൊഴുത്തുനടക്കണ ഇനം. അവളുമാരാദ്യമേ പറഞ്ഞു. വല്ല്യ കമിറ്റ്മെന്റിലൊന്നും താല്പര്യമില്ല. പിന്നെ ഞാനെന്താടാ ഷണ്ഡനോ? കേറിയങ്ങുകളിച്ചു സുഖിച്ചു. പിന്നെ ഇവളൊണ്ടല്ലോ… ഈ ഉമ. കാന്താരി. കെട്ടുമെങ്കിൽ ഇവളെ. എന്നാ വീട്ടുകാർക്കത്ര പോരാ. ഇനിയിപ്പോ മെഡിസിനു പോണതുകൊണ്ട് വല്ല ഗുണവും കാണുമോന്നറിഞ്ഞൂടാട്ടോടാ ശവീ… ഹരി ചിരിച്ചു. ന്തായാലും വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലാനവളു പറഞ്ഞു. നീയും വാ.

ഞാനില്ലടാ… ഹേമന്തിന്റെ ഉൾവലിയുന്ന സ്വഭാവം വെളിയിൽ വന്നു.

അതൊന്നും പറഞ്ഞാ പറ്റൂല്ല. ഹരി കൂട്ടുകാരന്റെ കയ്യിൽപിടിച്ചുവലിച്ചു. എന്റെ റെപ്യൂട്ടേഷൻ പോക്കാ. നിന്നെ കണ്ടാല് അമ്മായിയമ്മേം ചേച്ചീം ഒന്നയഞ്ഞോളും. ഇപ്പത്തന്നെ വീട്ടില് കണ്ടില്ലേ. അമ്മേം പ്രിയേം