Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

അരക്കെട്ടും ഉടൽ ആകെയും പിടയുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു.

നകുലന്റെ കഴപ്പ് ഒടുങ്ങിയപോലെ അവനു തോന്നി. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ പെങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകളെ കടിച്ചു വലിച്ചു. ആ പനിനീർപ്പൂ അധരങ്ങൾ മുറിവേൽപ്പിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കാൻ ആ മനോഹരനിമിഷങ്ങളിലും അവൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു.

ഓരോ തവണ കന്നിപ്പൂറിനുള്ളിലേയ്ക്ക് നകുലന്റെ കൊഴുത്ത ശുക്ലം വേഗത്തിൽ പതിക്കുമ്പോഴും, അരക്കെട്ടിൽ കോർത്ത് കിടന്ന പെങ്ങളുടെ ചന്തി ഗോളങ്ങൾ തുളുമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ആ പെരുമഴയത്തും സിരകളിൽ കാമാഗ്നി പടർത്തുന്ന ചൂടുകൊണ്ട്, ആ ഇരുശരീരങ്ങളും കെട്ടി പുണർന്നു പരസ്പരം തളർച്ചയോടെ ചുംബിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

“മോളെ ….അത് മുഴുവൻ ഉള്ളിലേക്കായി…”

“ഉം! നിറഞ്ഞു!! കള്ളൻ!!!” അവൾ കൊഞ്ചിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മൂളുകമാത്രം ചെയ്തു.

കുണ്ണയിൽ നിന്നും പൂറിലേക്ക് നിറഞ്ഞ ശുക്ലം, അവളുടെ കൊതച്ചാൽ വഴി ഒഴുകി പതിയെ അരുവിപോലെ ബെഡ്ഷീറ്റിനെയും ഈറൻ അണിയിച്ചു.

അന്നോളം അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ശൗര്യവും, ഊർജവും കുറഞ്ഞു വരുംപോലെ നകുലിന് തോന്നി.

അനിയത്തിയുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുടെ ആഴങ്ങളിലേയ്ക്ക് താൻ താഴുന്നതുപോലെയും അവളുടെ കൈകൾ ഒരു താരാട്ടുപോലെ തന്നെ തഴുകുന്നതുപോലെയും ആ തളർച്ചയിൽ അവനു തോന്നി.

ക്ഷീണിതനായി പെങ്ങളുടെ നെഞ്ചിൽ ഒട്ടി നിമിഷയുടെ ചെവിയ്ക്കരികിലേക്ക് അവന്റെ ഈറൻ ചുണ്ടു ചേർത്തു.

“മുത്തേ!!”

“ഏട്ടാ!!!!!” നിമിഷ അപ്പോഴും കിതയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

“നീ എന്റേതാണ്!!”

“അതേ ഏട്ടാ...!”

“ഞാൻ നിന്റേതും!“

“എനിക്കറിയാം!” ഒരു സംശയവും ഇല്ലാ എന്ന മട്ടിൽ, അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ പുറത്ത് ചുറ്റി.

നകുലൻ തന്റെ ഇരുകൈകൾ കൊണ്ടും അവളുടെ കുണ്ടിപ്പന്തുകളിൽ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു. ഒന്നു കൂടെ അവന്റെ കുണ്ണയെ അവളുടെ വിങ്ങുന്ന പൂർ ദളങ്ങൾക്കിടയിലേയ്ക്കു കയറ്റി.

എന്നിട്ട് കുണ്ണയെ ചലിപ്പിക്കാതെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഒന്നു കൂടെ മുറുക്കി വെച്ചു.

നിമിഷയാകട്ടെ കിതപ്പിനൊടുവിൽ പാതി കൂമ്പിയ കൺപോളകൾ മെല്ലെ തുറന്നു നോക്കി.

കീഴ്ച്ചുണ്ട് അവൾ കടിച്ചമർത്തി.

“എന്താ ഇനിയും അടിക്കാൻ പോവാണോ?”

“വേണോ?”

“ആയിക്കോ!! പുലരും വരെ ഇതുപോലെ കോർത്ത് കിടക്കണം!!”

“അപർണ്ണ അറിഞ്ഞാൽ!!?”