Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]
സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറുകയായിരുന്നു.
നകുൽ സ്റ്റെപ്പ് കേറുമ്പോൾ ജനലിലൂടെ നോക്കി.
“അമ്മേ എന്തൊരു മഴയാണിത്!! ഇതിപ്പോഴൊന്നും നിൽക്കുന്ന മട്ടില്ല!!! വല്ലാത്ത തണുപ്പും!!” അവൻ തിരിഞ്ഞ് അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.
‘ഉം... അനിയത്തിയുടെ ചൂടേറ്റുകിടക്കാൻ പറ്റിയ തണുപ്പ്!’ സ്നേഹ മെല്ലെ തലയാട്ടി പുഞ്ചിരിച്ചു.
മുറിയിലേക്ക് കയറിയതും, വാതിൽ ചാരാതെ, അവൻ ടീ-ഷർട്ട് ഊരിയിട്ട് പുതച്ചു കിടക്കാൻ ബെഡിലേക്ക് കയറി. ആരും സാധാരണ ഇങ്ങോട്ട് കയറിവരാറില്ല, അമ്മയല്ലാതെ.
നിമിഷ സ്റ്റഡി ടേബിളിലും.
“പഠിക്കാനുണ്ടോ?”
“ഉം!!!!”
“എന്നാ ഞാനുറങ്ങട്ടെ… നല്ല മഴ!!!”
“ശോ…എനിക്കും പഠിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല.”
“എന്നാലേ ….ഇങ്ങോട്ടു വാ….”
“വന്നിട്ട്….”
“കോർത്ത് കിടക്കാം മഴ തോരും വരെ….”
“അയ്യടാ …എനിക്ക് പഠിക്കണം”
“എന്നാൽ ശരി പഠിച്ചോ ….”
ഏതാണ്ട് അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു. അവൻ മയങ്ങിയതുപോലുമില്ല.
നിമിഷ കട്ടിലിലേക്ക് വരുന്നേയില്ല!!
നകുൽ അവളെ നോക്കിക്കിടന്നു. കഴിഞ്ഞ രാവിലെ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മവന്നപ്പോൾ അവന്റെ കുണ്ണ ഷോർട്സിനുള്ളിൽ വടിപോലെയായി!
നിമിഷയുടെ പിന്നഴക് കണ്ട്, മയങ്ങാൻപോലും ആവാതെ അവൻ കാത്തുകിടന്നു. അവനറിയാമായിരുന്നു അവളും കാത്തിരിയ്ക്കുകയാണെന്ന്. ഏതായാലും അവളുടെ പഠിത്തം മുടക്കണ്ടാ എന്നവൻ കരുതി.
അര മണിക്കൂർ ആയപ്പോഴേയ്ക്കും അവന് കൊതി അടക്കാൻ പറ്റാതെയായി. നകുൽ കാലനക്കം കേൾപ്പിക്കാതെ നിമിഷയുടെ പിറകിലെത്തി!
നിമിഷയുടെ മുടി സൈഡിലേക്ക് നീക്കികൊണ്ടവൻ, പയ്യെ കഴുത്തിൽ ചുണ്ടു കൊണ്ട് പൂപോലെ അമർത്തി ഉമ്മ വയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
“ങ്ഹും …” അവൾ മൂളി.
നോവുന്ന രീതിയിൽ അവൻ പതിയെ ആ ഇളംകഴുത്തിൽ ഒന്ന് കടിച്ചു.
“ഹാ...”
അവൾ ഒന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. എങ്കിലും തടഞ്ഞില്ല.
നകുലിന്റെ കൈകളാവട്ടെ, അവളുടെ ദേഹത്തിൽ അരിച്ചു കയറിത്തുടങ്ങി. വയറിൽ നിന്നും തുടങ്ങി, ഷർട്ടിനുള്ളിലൂടെ
💬 Comments
View all comments