പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം

Poormathalam Pootha Kaalam | Author : Komban

“അടയും ചക്കരയും പോലെയായിരുന്നല്ലോ ഇപ്പൊ എന്ത് പറ്റി നിനക്ക്”

“ഒന്നൂല്ല”

“അജിത്‌, കേട്ടില്ലേ. രണ്ടിന്റെയും ഇടയിൽ എന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. നാളത്തെ പൂജയ്ക്ക് നകുൽ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വരുന്നില്ല പോലും, അവനു ലീവ് ആണ് മൂന്നു ദിവസം. എന്നിട്ടും വരുന്നില്ല. ഈ പെണ്ണ് ആണെങ്കിൽ അവനെയൊന്നു വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് പറയുന്നത് കണ്ടില്ലേ?”

“എന്താ നിമിഷ മോളെ, നിന്റെ ഏട്ടനല്ലേ അവൻ!”

നിമിഷ ബെഡിൽ ചാരിയിരിക്കുന്ന അച്ഛന്റെ അടുത്ത് നിന്നും എണീറ്റു സ്റ്റഡി റൂമിലേക്ക് നടന്നു, അവിടെ തന്നെയാണ് നകുലിന്റെ ടേബിളും ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. അവന്റെ ഫോട്ടോ ആ മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള സ്റ്റഡി ടേബിളിന്റെ മേലെ വെച്ചെടുത്തു നിന്നും ഒരേറു കൊടുത്തു, നേരെ പിങ്ക് നിറമുള്ള ബെഡ്ഷീറ്റ് വിരിച്ച ബെഡിലേക്കാണ് അത് വീണത്.

അവൾക്ക് ചെറുതായി കരച്ചിലും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുഖം ടേബിളിൽ പൂഴ്ത്തികൊണ്ട് അവൾ പതിയെ തേങ്ങി. കണ്ണുകൾ ഇരുകയടച്ചതും നകുലന്റെ ചിരിച്ച മുഖം അവളുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. ഇരുവരും കെട്ടിപ്പിടിച്ചും ഉമ്മ വെച്ചുമൊക്കെ ബെഡിൽ കിടന്നുരുണ്ടതും അവളുടെ മനസ്സിൽ വന്നപ്പോൾ അവളെണീറ്റുകൊണ്ട് അവന്റെ ഫോട്ടോയെ കയ്യെത്തിച്ചു എന്നിട്ട് നെഞ്ചോട് ചേർത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“തെമ്മാടി, ഇങ്ങോട്ടു വാടാ നീ! ഞാനെങ്ങും മിണ്ടില്ല നിന്നോടിനി.”

സ്നേഹ ഒന്നുടെ നകുലിനെ വിളിച്ചു, ഇത്തവണ അവന്റെ ഫോൺ അങ്ങേത്തലക്കൽ അവനെടുത്തു.

“എന്താമ്മേ!”

“എടാ ചെറുക്കാ നീയെവിടെ പോയിരിക്കുവാ?!”

“ഗ്രൗണ്ട് ന്നു വന്നേയുള്ളു അമ്മാ!”

“നിമിഷയോടു നിനക്കെന്താടാ!?”

“എനിക്കെന്ത്? അവളല്ലേ വിളിച്ചിട്ട് ഫോൺ എടുക്കാത്തതും മെസ്സജിന് റിപ്ലൈ അയക്കാത്തതും!”

“ശെരി നീ നാളെ കാലത്തു