Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ]

മഴയെ വരവേറ്റു. നിഷിദ്ധമായ സംഭോഗം നടക്കാൻ പോകുന്നതിന്റെ മുന്നോടിയെന്നോണം
ഒരു കൈകൊണ്ട് കുണ്ണയെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് നകുൽ പൂറിലേക്ക് അമർത്തിയതും നിമിഷയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഞെട്ടലുണ്ടായി.

പതിയെ പതിയെ കുണ്ണയെ പൂറിലേക്ക് അമർത്തിയതും നിമിഷ മസിലുകൾ ലൂസാക്കി കുണ്ണയെ സ്വീകരിക്കാൻ തയാറായി.

കുണ്ണ പകുതിയിൽ അധികം കേറി പെട്ടന്ന് കറന്റു വന്നതും ആഞെട്ടലിൽ നിമിഷ ഏട്ടന്റെ കുണ്ണയിലേക്ക് അമർന്നു പോയി.

“നിമിഷേ…..ച്ചി”

അപർണ്ണയുടെ ശബ്ദമാണെന്നു ഇരുവർക്കും മനസിലായി. അവൾ സ്റ്റെയർ കേസ് കേറി വരികയാണ്. അവളടുത്തുവന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞതും ആ ഇരുട്ടിൽ നിമിഷയുടെ ഇടുപ്പിൽ നകുലന്റെ ഇരുകൈകളും അവൻ അമർത്തികൊണ്ട് അവന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും എണീക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന നിമിഷയെ ബലമായി കുണ്ണയിലേക്ക് തന്നെ നകുൽ പിടിച്ചമർത്തി. പെണ്ണിന്റെ പൂറിന്റെ സുഖം അവനറിഞ്ഞു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. ആസമയം അത് മുറിഞ്ഞു പൊകുന്നവനു ചിന്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

“അയ്യോ!!” കുണ്ണയെ പൂർണ്ണമായും പൂർ വിഴുങ്ങി!!!

ഇരുവരും ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുമ്പോ അപർണ്ണ വന്നിട്ട് ചോദിച്ചു, “ഓഹോ രണ്ടും കൂടെ അടയും ചക്കരയും ആയോ! ഭാഗ്യം”

“നീയെപ്പോ വന്നു!”

“ഇപ്പൊ വന്നേയുള്ളു ചേച്ചി. ഞാൻ വന്നതും കറന്റും പോയി, നിങ്ങൾ രണ്ടും ഇവിടെ എന്ത് ചെയുവാ എന്താ താഴേക്ക്. വരാത്തെ എന്ന് നോക്കാൻ വന്നതാ ഞാൻ”

“ലാപ്ടോപ്പിൽ എന്താ നോക്കുന്നെ”

“ഹേ അങ്ങനെയൊന്നുല്ല ഇവളെന്തോ ട്വിറ്ററിൽ കാണിച്ചു താരമെന്ന്‌ പറഞ്ഞിട്ട് ലോഗിൻ ചെയ്തതാ”

നിമിഷ പൂറുകൊണ്ട് നകുലന്റെ കുണ്ണയെ ഇറുക്കുകയായിരുന്നു. അവനാകട്ടെ പെങ്ങളുടെ കഴുത്തിൽ അവന്റെ താടി വെച്ചിട്ട് പതിയെ അവളുടെ മുടിയിലും ചെവിയിലും മുത്തുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.

അപർണ്ണ നിമിഷയെക്കാളും രണ്ടു വയസു ഇളയതാണ്. അവൾക്ക് ഇതെല്ലം മനസ്സിലാകുമോ എന്ന പേടിയിരുവർക്കുമുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷെ ആ എക്സൈറ്റ്മെന്റും ആവേശവും അവരെയാ സാഹസത്തിനു പ്രേരിപ്പിച്ചു.

“ചേച്ചി അവിടെ പിള്ളേരെല്ലാം കൂടെ എന്റെ മുറിയിൽ കെടപ്പാ, ആ നവീൻ ഉണ്ടല്ലോ അവൻ എന്നോടുള്ള ദേഷ്യത്തിന് പിള്ളേരെ എല്ലാം വിളിച്ചു മുറിയിൽ കേറ്റി.

ഞാനിനി പോകുന്നില്ല, ഇന്ന് ചേച്ചീടെ കൂടെ കിടന്നോട്ടെ!?”

നകുലന്റെ മുഖത്തേക്കവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോ അവൾ പറഞ്ഞു.

“ഉം കിടന്നോ!”

“തങ്ക്യു ചേച്ചി” എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് നിമിഷയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ അവൾ ടേബിളിന്റെ അരികിൽ ഒന്നുടെ ചേർന്നു. വീഴാൻ തുനിഞ്ഞ അപർണ്ണയെ നിമിഷ കയ്യെത്തിച്ചു പിടിച്ചു.

“നിന്റെ ബോയ്ഫ്രണ്ട് ഇന്ന് വിളിച്ചോ??!”

“ചേച്ചീ…” നീരസത്തോടെ അപർണ്ണ നിമിഷയെ നുള്ളി.

“എന്തായാലും നീയിങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നപ്പോഴേ എനിക്ക് മനസിലായി അവനെ വിളിക്കാൻ ആണെന്ന്!”

“വിരിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ ഉം!! ചെല്ല്, പതുക്കെ