Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ]

വന്തതില്ല! എന്നായിരുന്നു. പഴയൊരു റിട്രോ സോങ്!.

പക്ഷെ അതിന്റെ അർഥം അപർണ്ണ ചിരിച്ചപ്പോഴാണ് നകുലിനും നിമിഷക്കും മനസിലായത്. നിമിഷയാകട്ടെ അപർണ്ണയെ ഒരു നുള്ളുകൊടുത്തു അടങ്ങിയിരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. അവൾ കുറെ നേരമായി കണ്ണുകൊണ്ട് ഓരോ ആംഗ്യം കാണിച്ചും ചിരിച്ചും നിമിഷയെ കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്.

ജീപ്പ് മെയിൻ റോഡിൽ നിന്നും ഉരുളൻ കല്ലുള്ള വീതി കുറഞ്ഞ റോഡിലേക്ക് കയറി.

ഇനിയങ്ങോട്ടേക്ക് ജീപ്പ് പതിയെ പോകുള്ളൂ ഏതാണ്ട് ഒരു മണിക്കൂർ എങ്കിലും എടുക്കും ചിങ്ങം ചിറയെത്താൻ, ഒരു മലയടിവാരത്തിലാണ് ആ അമ്പലം.
നിറയെ ആൽമരങ്ങൾ അതിനു ചുറ്റും ഒരു പ്രതിഷ്ഠ! അതാണ്‌ ചിങ്ങം ചിറ.

നിമിഷ അവന്റെ മടിയിൽ നിന്നും ജീപ്പിന്റെ കുലുക്കത്തിന് ചാടുമ്പോ പെണ്ണിന്റെ മുലകൾ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും തുള്ളുന്നത് അവളറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവളെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചമർത്തികൊണ്ട് അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ അവളെ ബലമായി ഇരുത്തുമ്പോ അപർണ്ണ അത് കണ്ടു ചിരിച്ചു.

“നകുൽ, എന്നെ തൊടണ്ട!”

ഭദ്രകാളിയുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ നകുലന്റെ ഉള്ളു പിടഞ്ഞു.

“പിന്നെ നീ തെറിച്ചു പോവില്ലേ? തല മുട്ടും പെണ്ണെ കമ്പിയിൽ”

നകുലന്റെ അരക്കെട്ടിൽ പത്തി വിടർത്തുന്ന കുണ്ണയുടെ ചൂടിലേക്ക് നിമിഷ ഒന്നുടെ അമർന്നിരുന്നു.

“എന്തിനാ എന്റെ മുത്തേ എന്നോട് ദേഷ്യം!!!” നിമിഷയുടെ ചെവിയിൽ ചുണ്ടു ഉരസ്സികൊണ്ട് നകുൽ പതിയെ അവളുടെ വയറിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.

“ഒന്നൂല്ല”

“പറയടാ…നമുക്കിടയിൽ എന്തിനാ, കണ്ടില്ലേ എല്ലാരും കളിയാക്കുന്നത്. ഞാനെന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തെങ്കിൽ എന്നെ കൊന്നോ നീയ്.”

നിമിഷയുടെ തുടയുടെ ഇടയിലായിരുന്നു നകുലന്റെ കുണ്ണ! ജീപ്പിന്റെ കുലുക്കം കൊണ്ട് അവൾ അമർന്നിരുന്നതും കുണ്ണ പൂറിലേക്ക് കുത്തുന്നപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

നകുൽ ആവട്ടെ പെങ്ങളുടെ