Chapter Title : പോത്തന്റെ മകൾ [Smitha]

വയസ്സായെന്ന് ആരാ പറഞ്ഞെ?"

അവൾ ചോദിച്ചു.

"കണ്ടില്ലാരുന്നോ തൈക്കെളവി സാറാമ്മ ചേച്ചി എന്നാ ഒരു നോട്ടവാ നോക്കെയേന്ന്! പപ്പാടെ ചങ്കത്തേം തൊടേലേം മസിലൊക്കെ ആ സാധനം കോരിക്കുടിക്കുന്ന പോലത്തെ നോട്ടവല്ലേ നോക്കീത്! വല്ല കണ്ണും കിട്ടിയോന്നാ എന്റെ പേടി!"

"നീ വിഷയം മാറ്റുവൊന്നും വേണ്ട!"

അയാൾ ചിരിച്ചു.

"ആ മൈര് തള്ളയ്ക്കൊള്ളത് ഞാൻ സമയോം സന്ദർഭോമൊക്കെ നോക്കീട്ട് കൊടുത്തോളം...നീ കാര്യം പറ ചങ്ക് കുട്ടാപ്പി...നീ എന്നാതാടീ സാറാമ്മേടെ ചെറുക്കനെ കാണിച്ചേ? മൊലയാ?"

"പപ്പാ!!"

സിന്ധുവിന് ലജ്ജ കാരണം ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലാതെയായി.

"അതിപ്പം ..ഞാൻ കുനിഞ്ഞൊക്കെ നിന്നപ്പം അവൻ എന്റെ അങ്ങോട്ടൊക്കെ നോക്കി..."

"എങ്ങോട്ട്?"

"അയ്യടാ! ഞാനിപ്പം പറയുന്നില്ല! അറീത്തില്ലേ?"

"ഹ! പറ പുങ്കാരീ .... ചിങ്കാരീ ... ചുക്കുടുകാന്താരി..."

"എന്റെ പപ്പാ എന്റെ മൊലേൽ! അല്ലാതെ എവിടെയാ?"

"നീ അവനെ കൊതിച്ച് ആഗ്രഹിച്ച് മൊല കാണിച്ചുകൊടുത്തതല്ലേ മൈരേ?"

സിന്ധു ഒന്നും മിണ്ടാതെ ലജ്ജയോടെ പോത്തനെ നോക്കിയിരുന്നു.

"എന്റെ ഈശോയെ! ഞാൻ പപ്പായോട് ഇത് എന്നതൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ ! എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല!"

"എടീ നിനക്ക് അവനെ വേണോ വേണ്ടയോ?"

അയാൾ അവളുടെ പരാമർശം ശ്രദ്ധിക്കാതെ ചോദിച്ചു.

"ഇങ്ഹേ? എന്തോന്നാ എന്തോന്നാ? എന്തോന്നാ പപ്പാ ചോദിച്ചേ? തല്ല്! നല്ല തല്ല് കൊള്ളും ങ്ഹാ ഇനി അങ്ങനത്തെ വല്ലോം ചോദിച്ചാ! കേട്ടോ!"

"അത് കൊഴപ്പവില്ല! നിന്റെ തല്ലല്ലേ! ആംബുലൻസ് വിളിച്ച് അത്യാഹിത വിഭാഗത്തിലോട്ട് പോകണ്ട സൈസ് തല്ലല്ലേ എന്ന് വെച്ചാ നീ തല്ലുന്നേ! ഒന്ന് പോടീ മൈരേ! നീ ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം പറ പെണ്ണെ! നെനക്കാ ചെക്കനെ വേണോ?"

സിന്ധു