Chapter Title : പോത്തന്റെ മകൾ 2 [Smitha]

അവര്‍ ചോദിച്ചു.

“അല്ല മമ്മീ, അത്...”

കൊച്ചൌസേപ്പിന്റെ മുഖത്ത് ജ്യാള്യത പരന്നു.

“ഞങ്ങള് വന്നിറങ്ങീപ്പം മമ്മി ഞങ്ങളെ അല്ല എന്നെ ഒരു നോട്ടം നോക്കീല്ലേ..അപ്പം ഞാന്‍ കരുതി...”

“നോട്ടവോ? എന്നാ നോട്ടം? #$%#$$$ 432

കൊച്ചൌസേപ്പ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
അവന്‍ പെട്ടെന്ന് അവിടെ നിന്നും പോയി.
ഉച്ചക്ക് ഊണ് കഴിക്കുമ്പോള്‍ കൊച്ചൌസേപ്പ് സിസിലിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കിയില്ല.
സിസിലി പക്ഷെ അസ്വാഭാവികതയൊന്നും മുഖത്ത് വരുത്താതെ കൊച്ചൌസേപ്പിനോടും ഓരോന്ന് സംസാരിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു.
ഊണ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അല്‍പ്പ നേരം പോത്തനോടും സിസലിയോടും കൊച്ചൌസേപ്പിനോടുമൊപ്പം വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞിരുന്നിട്ട് സിന്ധു ഉറങ്ങാന്‍ ആണ് എന്നും പറഞ്ഞ് പോയി.

“കഴിച്ചത് ഇച്ചിരെ അധികവായി...”

കോട്ടുവായിട്ടുകൊണ്ട് പോത്തന്‍ പറഞ്ഞു.

“നിങ്ങടെ കൂടെ വര്‍ത്താനോം പറഞ്ഞ് ഊണ് കഴിച്ചത് കൊണ്ട് കൊറേ കഴിച്ചു....കണ്ണടയുവാ..ഒന്ന് മയങ്ങട്ടെ...”

അതും പറഞ്ഞ് പോത്തനും അകത്തേക്ക് പോയി.

“കൊച്ചേ, നെനക്ക് കെടക്കണ്ടേ?”

സിസിലി ചോദിച്ചു.

“ഞാന്‍ കെടന്നോളാം മമ്മി...”

അവന്‍ പറഞ്ഞു.
കൊച്ചൌസേപ്പ് എഴുന്നേറ്റു.
സിറ്റൌട്ടിലേക്ക് നടന്നു.
അവിടെ കസേരവലിച്ചിട്ട് ഇരുന്നു.
അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവിടേക്ക് സിസിലി വന്നു.

“എടാ കൊച്ചേ എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കണം.”

അവര്‍ പറഞ്ഞു.

“അതിനെന്നാ അമ്മെ...”

അവന്‍ ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.
എന്നിട്ട് അവരെ നോക്കി.

“എടാ അത്..”

അവര്‍ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.

“നീ അടുക്കളേല്‍ വെച്ചു പറഞ്ഞില്ലേ...ഞാന്‍ നിങ്ങള് വന്നപ്പം പ്രത്യേക രീതീല്‍ നിന്നെ നോക്കിയെന്ന്? ##%% എന്‍റെ പൊന്നുമോനെ ഞാന്‍ ഒന്നും മനസ്സില്‍ വെച്ചല്ല നിന്നെ നോക്കീത്...നീയെന്‍റെ മരുമകന്‍ അല്ലെ? ഞാന്‍ അങ്ങനെ വേണ്ടാത്തത് ഒക്കെ മനസ്സില്‍ വെച്ച് നിന്നെ നോക്കുവോ...അങ്ങനെ എന്‍റെ നോട്ടത്തില്‍ എന്തേലും അപാകത എന്‍റെ പൊന്നുമോന് തോന്നിയാ എന്നോട് നീ ക്ഷമിക്ക്...”

അവരുടെ വാക്കുകളില്‍ സങ്കടമുണ്ടായത് കൊച്ചൌസേപ്പ് കണ്ടു.
അവനും വിഷമമായി.

“മമ്മീ, ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം ഇന്ന് തൊറന്നു പറയാം...”

“എന്താടാ?”

“കേട്ടു കഴിഞ്ഞ് എന്നെ തല്ലുവോ കൊല്ലുവോ കണ്ണിക്കണ്ട തെറിയൊക്കെ പറയുവോ എന്നാ വേണേല്‍ ചെയ്തോ...പക്ഷെ...”

സിസിലി ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അവനെ നോക്കി.

“എന്നാലും പറയാതെ പറ്റത്തില്ല...അല്ലേല്‍ ഉള്ളിക്കെടന്ന് എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടലൊണ്ടായി ടൈം ആകുന്നേനു മുമ്പ് ഞാന്‍ ചത്ത് പോകും...”

“നീ