Chapter Title : പോത്തന്റെ മകൾ 2 [Smitha]
നെരേം..ഒരു തുള്ളിപോലും ഉള്ളീന്ന് പൊറത്ത് കളയാതേം...”
സിസിലിയുടെ ദേഹം നിറയെ രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞു അത് കേട്ടപ്പോള്.
അതിനിടെ കൊച്ചൌസേപ്പിന്റെ ദേഹം അവരുടെ തുടയില് മുട്ടി.
പെട്ടെന്ന് മാറി നില്ക്കാന് അവരുടെ മനസ്സ് പറഞ്ഞെങ്കിലും എന്തുകൊണ്ടോ അവിടെത്തന്നെ നില്ക്കാനാണ് അവര് ആഗ്രഹിച്ചത്.
ഇതിനിടെ അവര് പുറത്തേക്ക് നോക്കി സിന്ധുവോ പോത്തനോ ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കി.
“ഈ അമ്മേടെ ഒരു പേടി...”
കൊച്ചൌസേപ്പ് അവരുടെ തോളില് പിടിച്ച് അടുപ്പിച്ച്, അമര്ത്തി.
സിസിലി അമ്പരന്നു.
“ഞാനല്ലേ അമ്മെ? വേറെ ആരും അല്ലല്ലോ...ഇതെന്തൊരു പേടിയാണോ! നമ്മളെന്നാ ഇവിടെ വല്ല അനാശ്യാസവോ അവിഹിതവോ വല്ലോം ചെയ്യുന്നുണ്ടോ! ഇത് നല്ല കൂത്ത്!”
കൊച്ചുസേപ്പ് ചേര്ത്ത് പിടിച്ച് അവരെ നോക്കി.
അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവരുടെ മുഖത്ത് തട്ടി.
തന്റെ ദേഹം വിറയ്ക്കുന്നത് പോലെ സിസിലിക്ക് തോന്നി.
അപ്പോള് സിന്ധു അങ്ങോട്ട് കടന്നുവന്നു.
കൊച്ചൌസേപ്പ് തന്റെ മമ്മിയെ ചേര്ത്ത് പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ആദ്യമൊന്നമ്പരന്നു.
പിന്നെ അവളത് അവഗണിച്ചു.
സിസിലി പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് അകന്നുമാറി.
“മമ്മി, തണുത്ത വെള്ളം ഇരുപ്പില്ലേ?”
ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്ന് അവള് ചോദിച്ചു.
“ഞാന് ഒന്നുറങ്ങുവാ..എന്നാന്ന് അറീത്തില്ല, ഫയങ്കര ക്ഷീണം...എന്റെ മുറീല് കാറ്റ് ഇല്ല..ഞാന് പപ്പാടെ മുറീലാ കേട്ടോ...”
അത് പറഞ്ഞ് വാട്ടര് ബോട്ടിലുമായി അവള് പോയി.
“ശ്യോ!”
അവര് ആകുലതയോടെ പറഞ്ഞു.
“അവള് എന്നാ വിചാരിച്ചുകാണുവോ? മോന് അവള് വരുന്നത് കണ്ടില്ലാരുന്നോ?”
“എന്റെ മമ്മി, എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ?”
അവന് വീണ്ടും അവരുടെ തോളില് പിടിച്ചു.
“ഞാന് മമ്മീടെ തോളിലും കയ്യിലും അല്ലെ പിടിച്ചേ? കുണ്ടിക്കോ മൊലേലോ ഒന്നും അല്ലല്ലോ, സിന്ധു കണ്ടൂന്നും
💬 Comments
View all comments