Chapter Title : പോത്തന്റെ മകൾ 2 [Smitha]

മരുന്നിന്‍റെ ആണോ എന്നതാണോ എന്ന്‍ അറീത്തില്ല..ഇപ്പം ആള്ക്ക് വലിയ കൊഴപ്പം ഇല്ല...”

“എന്ന് വെച്ചാ മോള് പറയുന്നേ അവന് ഇപ്പോള്‍ ആള് സ്ട്രോങ്ങ്‌ ആയി എന്നാണോ?”
തന്‍റെ കൈമുട്ടിനോട് അമര്‍ന്നിരുന്ന മകളുടെ വലിയ മുലയില്‍ ഒന്ന് പതിയെ ബലം കൊടുത്ത് അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
അപ്പോള്‍ അവള്‍ ലജ്ജയോടെ അയാളെ നോക്കി.
മുല അല്‍പ്പം കൂടി അയാളുടെ കൈമുട്ടിലെക്ക് തള്ളി.

“എന്നാ മോളെ നാണിക്കുന്നെ?”

അവള്‍ അല്‍പ്പം കൂടി തന്നോട് ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നത് അറിഞ്ഞ് അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

“എന്നാ പപ്പാ എന്നെ എപ്പോഴും മോളെ മോളെ എന്ന് മാത്രം വിളിക്കുന്നെ?”

അവള്‍ അയാളെ അനിഷ്ട്ടത്തോടെ നോക്കി.

“നീയെന്‍റെ മോളല്ലേ? അതുകൊണ്ട്!”

“അതിന് മോളെ എന്ന് മാത്രം വിളിക്കണം എന്ന് എന്നാ ഇത്ര നിര്‍ബന്ധം?”

“എന്നുവെച്ചാ?”

“എന്നുവെച്ചാ എന്‍റെ പപ്പാ...”

അവള്‍ ആള്പ്പം കൂടി അയാളോട് ഉരുമ്മിയിരുന്നു.

“എടീന്ന് വിളിക്കാം...നീ എന്ന് വിളിക്കാം ... ഇടയ്ക്ക് അങ്ങനേം വിളിക്കാം...”

അത് പറഞ്ഞ് അവള്‍ അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“അത് കേള്‍ക്കുമ്പം എന്നാ ഒരു സുഖവാന്ന് അറിയാവോ എന്‍റെ പപ്പാ...!”

അവള്‍ മന്ത്രിക്കുന്ന സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു.
അയാളും അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“നീ വിഷയം ഒന്നും മാറ്റണ്ട മൈരു പെണ്ണെ...”

അയാള്‍ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയില്‍ അമര്‍ത്തി ഞെക്കി.
അവളൊന്ന്ളകിയിരുന്നു. അപ്പോള്‍ അവളുടെ സ്കര്‍ട്ട് മുകളിലേക്ക് പൊങ്ങി. കാല്‍മുട്ടിന് മേല്‍ എത്തി സ്കര്‍ട്ടിന്‍റെ വിളുമ്പ്.

“അവന്‍റെ സാധനം സ്ട്രോങ്ങ്‌ ആയോന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് നീ എന്നേത്തിനാ ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നെ!”

“ഇപ്പഴാ ശരിയായെ!”

അവള്‍ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.

“അല്ലാതെ എപ്പഴും മോളെ മോളെ എന്ന് കേട്ടിട്ട് ഒരു സുഖോം ഇല്ല...ഇനി കൊച്ചൌസേപ്പിന്‍റെ സാധനത്തിന്റെ കാര്യം...”

അവള്‍ അയാളെ ലജ്ജയോടെ നോക്കി.

“ഇപ്പം ഒരു കൊഴപ്പോം ഇല്ല എന്നല്ല, എന്നാലും വ്യത്യാസം ഒണ്ട്, പപ്പാ...”

“എന്നുവെച്ചാ അവന്‍റെ കുണ്ണ ഉഷാറായിട്ട് എഴുന്നേറ്റു നിക്കുവോ?”

പോത്തന്‍ പച്ചയ്ക്ക് അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു നിമിഷം സിന്ധു ഒന്ന് കണ്ണുകള്‍ മിഴിച്ചു.
പിന്നെ അയാളുടെ ഭാഷയുടെ പ്രത്യേകത അറിയുന്നത് കൊണ്ട് അവള്‍ പെട്ടെന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

“പിന്നില്ലേ..വ്യത്യാസം ഒണ്ട്! ശരിക്കും!”

അവള്‍ ഉത്സാഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“നിന്‍റെ