Chapter Title : പോത്തന്റെ മകൾ 2 [Smitha]

ഒറ്റയിരുപ്പിന് കടിച്ചു മുറിച്ചു തിന്നാനുള്ള കഴപ്പ് നിന്‍റെ മൊഖത്ത് എഴുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട്! അന്നേരം അവള് പറയുവാ അവന് ശകലം വ്യത്യാസം ഒണ്ടെന്ന്...”

അത് പറഞ്ഞ് അയാള്‍ അവളെ വീണ്ടും നോക്കി.

“ഇനി അഥവാ എന്തേലും ശകലം മാറ്റം ഒണ്ടായാലും നിന്നെപ്പോലെ ഒരു കഴപ്പിപ്പൂറിയ്ക്ക് അത് കൊണ്ട് എന്നാ അകാനാ?”

അവളുടെ ദേഹത്ത് രോമാഞ്ചം ഇരച്ചു കയറുന്നത് അവള്‍ കണ്ടു.

“പപ്പാ...”

അവള്‍ ദാഹിക്കുന്ന സ്വരത്തില്‍ വിളിച്ചു.

“ഞാന്‍ ഒറങ്ങാന്‍ പോകുവാന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് അടുക്കളേല്‍ പോയി കൊറച്ച് വെള്ളോം എടുത്ത് കൊച്ചൌസേപ്പിനേം മമ്മീനം നോക്കിയേച്ചും വരാം...പപ്പാ അന്നേരത്തേക്കും അങ്ങോട്ട്‌...പപ്പാ കെടക്കുന്ന മുറീലേക്ക് വാ...വേം വേണം!”

സിന്ധു എഴുന്നേറ്റു.
പോത്തന്‍ എഴുന്നേറ്റ് അകത്തേക്ക് നടന്നു.
ആ മുറിയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്, ജനലില്‍ നിന്ന് നോക്കിയാല്‍ അകത്തുള്ളതൊന്നും കാണില്ല.
പുറത്തുള്ളത് വ്യക്തമായും കാണും.
ആരെങ്കിലും പെട്ടെന്ന് വന്നാല്‍ അറിയാനും സാധിക്കും.
നിമിഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ സിന്ധു വെള്ളം നിറച്ച ജഗ്ഗുമായി അവിടേക്ക് വന്നു.

“എന്നാ പറഞ്ഞു?”

കിടക്കയില്‍ മലര്‍ന്നു കിടന്ന് മുണ്ടിനു മുകളിലൂടെ കുണ്ണ പിടിച്ച് ഞെക്കിക്കൊണ്ട് പോത്തന്‍ ചോദിച്ചു.

“പപ്പാടെ മുറീല്‍ നല്ല കാറ്റാ..ഞാന്‍ അവിടെകകിടന്നു ഒറങ്ങാന്‍ പോകുവാ..അവിടെയാണേല്‍ രണ്ട് കട്ടിലും ഒണ്ടല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞു...”

അവള്‍ ജഗ്ഗ് മേശപ്പുറത്ത് വച്ച് അയാളുടെ സമീപത്ത് ഇരുന്നു.

“പക്ഷെ പപ്പാ...”

അയാളുടെ നഗ്നമായ നെഞ്ചില്‍ മുഖം അമര്‍ത്തി അവള്‍ അയാളെ നോക്കി.

“എന്നാടി?”

“എനിക്ക് തോന്നീത് ആണോ എന്നറിയില്ല...ഞാന്‍ അകത്ത് ചെല്ലുമ്പം കൊച്ചൌസേപ്പ് മമ്മീടെ തോളേല്‍ പിടിച്ചോണ്ട് നിക്കുവാരുന്നു...”

“അതിനെന്നാ? അവന്‍റെ അമ്മായിഅമ്മയല്ലേ? തോളേല്‍ പിടിച്ചെന്നും വെച്ച് എന്തേലും കൊഴപ്പം ഒണ്ടോ?”

“എന്‍റെ പപ്പാ ..തോക്കേല്‍ കേറി വെടിവെക്കല്ലേ...”

മുണ്ടിനു പുറത്ത് കൂടി അയാളുടെ കുണ്ണയില്‍ പിടിച്ച് ഞെക്കി അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“എന്നെ കണ്ടതും കൊച്ചൌസേപ്പ് കൈ മാറ്റി...മുട്ടി ഉരുമ്മി നിന്ന മമ്മി പെട്ടെന്ന് ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ ഗ്യാപ്പിലേക്ക് മാറി നിന്നു. എന്നതാ അതിനര്‍ത്ഥം?”

“അതിപ്പം ഒരാള് കടന്ന് വരുമ്പം ആരായാലും അകന്നു മാറും എന്‍റെ മൈരു പെണ്ണെ!”

ടോപ്പിന് പുറത്ത് കൂടി അവളുടെ കനത്ത തുറിച്ച മുലയില്‍ പിടിച്ച് ഞെക്കി അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“ആ