Chapter Title : പ്രകാശം പരത്തുന്നവള് - സരോജ [മന്ദന്രാജ]
കാരണം അയാള് ഒരു മലയാളി ആയിരുന്നു ... മാസം അഞ്ഞൂറ് രൂപ ശമ്പളത്തില് അയാളുടെ സഹായി ആയി പിറ്റേന്ന് മുതല് അവിടെ കൂടുവാന് അനുവാദം കിട്ടി .. അക്കാലത്ത് അഞ്ഞൂറ് രൂപ നല്ലൊരു പൈസയാണ് ... ചിലവെല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഏതാണ്ട് മുന്നൂറ്റിയമ്പത് രൂപയോളം മിച്ചം വെക്കാന് സാധിക്കും ... ലോഡ്ജിലെ റെന്റ് മാസം 150 രൂപയെ ഉള്ളൂ ... ബാക്കി ഇരുന്നൂറു രൂപ കിഴിച്ച് കോഴ്സ് ഫീ വീട്ടില് നിന്ന് മേടിച്ചാല് മതിയല്ലോ ..
അവളുമായി പെട്ടന്ന് കൂട്ടായി , "സരോജം " .. അവരുടെ ഏക മകള് എന്നെക്കാള് മൂന്നു വയസ് കൂടുതല് , അടുത്തുള്ള പിള്ളേര് " അക്കാ " എന്ന് വിളിക്കുന്നത് കേട്ട് ഞാനും അക്കയെന്നു വിളിച്ചു തുടങ്ങി .. ആണ്മക്കള് ഇല്ലാത്ത അവര് എന്നെ മകനായി തന്നെ കാണുന്നുവെന്ന് മനസിലായത് അവരുടെ വീടിന്റെ അകത്തെനിക്ക് ആഹാരം വിളമ്പിയപ്പോള് ആണ് ...
മാസങ്ങള് കഴിഞ്ഞു പോയി , തമിഴ് നന്നായി തന്നെ പഠിച്ചു , അല്ല ... അക്കയെന്നെ പഠിപ്പിച്ചു , എഴുതാനും വായിക്കാനും ... അത് പഠിപ്പിനും ജോലിക്കും വലിയ സഹായമായി .... അക്ക അടുത്തിരിക്കുമ്പോള് മഞ്ഞളിന്റെ മണം വരും , കറുപ്പുള്ള മുഖത്ത് മഞ്ഞളിന്റെ നിറവും .. ചില ദിവസങ്ങളില് എനിക്ക് ജോലിയുണ്ടാവാറില്ല . സാര് പുറത്ത് പോകുന്ന ദിവസങ്ങളില് , അങ്ങനെയുള്ള ദിവസം മിക്കവാറും ചില ഓഫീസുകളില് ചെന്ന് ഫയലുകള് എടുത്തു ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസില് കൊണ്ട് വെച്ചിട്ട് റൂമിലേക്ക് വരാം ... റൂമിന്റെ താക്കോല് കടയില് ഏല്പ്പിച്ചിട്ടാണ് പോകാറ് .. ലോഡ്ജില് നോക്കാന് ആരും തന്നേയില്ല... മാസാദ്യ ഞായറാഴ്ച ഒരു കാര്ന്നോര് വന്നു പൈസ വാങ്ങി പോകും ... എന്റെ റൂമിന്റെ താക്കോല് മിക്കവാറും അക്കയുടെ കയ്യിലായിരിക്കും ... കാരണം റൂമില് ചിലക്കുന്ന ഒരു ഫാന് ഉണ്ട് ... അക്കയുടെ വീട്ടില് ഫാനില്ല ... എന്നാലിളം തണുപ്പുണ്ട് താനും ... അക്ക ഉച്ച സമയത്ത് "മലര്" മാസിക വായിച്ച് അവിടെ കിടന്നുറങ്ങും ... ഞാന് വന്നു ചാരിയിട്ട വാതില് തുറന്നകത്തു
💬 Comments
View all comments