Chapter Title : പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല]

ആസൂത്രിതമായ തന്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു എന്ന് പാവം വേദിക അറിഞ്ഞില്ല. തന്റെ തെറ്റ് സമ്മതിക്കാതെ അവളെ മാനസികമായി തളർത്തുകയായിരുന്നു അവന്റെ ലക്ഷ്യം.

കൽമണ്ഡപത്തിന്റെ ആ പഴയ തൂണുകൾക്കിടയിൽ കാറ്റ് നിഗൂഢമായി മൂളിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ശശിയുടെ മുഖത്തെ നിഷ്കളങ്കമായ ഭാവം കണ്ടപ്പോൾ വേദികയുടെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യവും അമ്പരപ്പും ഒരുപോലെ ഇരച്ചുകയറി.

വേദിക: "നീയെന്താ ശശീ പൊട്ടൻ കളിക്കുവാണോ? നീയല്ലേ ഇപ്പോൾ എന്റെ ഇടുപ്പിൽ തൊട്ടത്?  എന്നിട്ടാണോ നീ ഒന്നും അറിയാത്തവനെപ്പോലെ ചോദിക്കുന്നത്?"

ശശി (അമ്പരപ്പ് നടിച്ചുകൊണ്ട്): "ഞാനോ? എപ്പോൾ? വേദികേ, നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറയല്ലേ. ഞാൻ നിന്നെ തൊട്ടിട്ടുപോലുമില്ല. നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്?"

ശശിയുടെ ആ ഉറച്ച മറുപടിയും നിഷ്കളങ്കമായ ഭാവവും വേദികയെ ശരിക്കും കുഴപ്പത്തിലാക്കി. തന്റെ ഉള്ളിൽ പടരുന്ന ആ കാമത്തിന്റെ വേലിയേറ്റം കാരണം തനിക്ക് തോന്നിയ വെറും തോന്നലാണോ അത്? അവൾ അല്പം പേടിയോടെ അവനെ നോക്കി.

വേദിക: "എടാ ശശീ... നീ കളിക്കല്ലേ കേട്ടോ. എനിക്ക് ശരിക്കും പേടിയാവുന്നുണ്ട്. നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത്?"

ശശി പെട്ടെന്ന് ഗൗരവത്തിലായി. അവൻ തന്റെ കൈകൾ ഒന്ന് തടവി, എന്തോ വലിയ അപകടം തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

ശശി: "വേദികേ, ഞാൻ ഒന്നും കളിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷേ... എന്റെ ദേഹം ആകെ കോരിത്തരിക്കുന്നു. എനിക്ക് എന്തോ ഒരു മാറ്റം അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്. എനിക്കൊരു സംശയം, ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതിന് നീ സത്യം പറയണം. ഒളിച്ചു വെക്കരുത്."

വേദിക വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.

"എന്താ... എന്താ ശശീ?"

ശശി (അല്പം മടിയോടെ): "നിനക്ക്... നിന്റെ ശരീരം വല്ലാതെ കോരിത്തരിക്കുന്നുണ്ടോ? ഒരു പ്രത്യേക വികാരം ഉള്ളിൽ വരുന്നുണ്ടോ?"

വേദിക തല താഴ്ത്തി. മൂപ്പന്റെ മരുന്ന് അവളുടെ രക്തത്തിൽ തീ കോരിയിടുകയായിരുന്നു. അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. "ഉണ്ട് ശശീ... എനിക്ക് വല്ലാതെ എന്തൊക്കെയോ തോന്നുന്നു."

ശശി: "എങ്കിൽ അടുത്തത് പറ. നിനക്ക്... നിനക്ക് വെറ്റ്  ആവുന്നുണ്ടോ? “

ഇതുകേട്ടതും വേദികയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടും നാണം കൊണ്ടും ചുവന്നു. അവൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു

. "എന്തൊക്കെയാടാ നീ ഈ പറയുന്നത്? നിനക്ക് നാണമില്ലേ ഇതൊക്കെ