Chapter Title : പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല]

ആൽമരവും അതിനു താഴെ കല്ലുകൾ കൊണ്ട് തീർത്ത ഒരു പഴയ തറയും. കാറ്റു വീശുമ്പോൾ ആൽമരത്തിന്റെ ഇലകൾ ഉരസുന്ന ശബ്ദം ആ അന്തരീക്ഷത്തിന് ഒരു നിഗൂഢമായ ഭാവം നൽകി.

"നമ്മൾ എത്തി വേദികേ... ഇതാണ് ആ ഗന്ധർവ്വൻ കാവ്!" ശശി അങ്ങോട്ട് വിരൽ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.

വേദിക ആ ഭീമാകാരമായ ആൽമരത്തിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ കാമത്തിന്റെ വിറയൽ അപ്പോഴും നിലച്ചിരുന്നില്ല. ശശിയുടെ കണ്ണുകൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് അവൾ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആൽമരത്തിന്റെ കൂറ്റൻ ചില്ലകൾ നിലാവെളിച്ചത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്തി ആ പ്രദേശം മുഴുവൻ നിഗൂഢമായ നിഴലുകൾ തീർത്തിരുന്നു. കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ ആൽമരത്തിന്റെ ഇലകൾ തമ്മിലുരസുന്നത് ആരോ രഹസ്യം മന്ത്രിക്കുന്നതുപോലെ തോപ്പിച്ചു. വേദിക പതുക്കെ ആ തറയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

വേദിക: "ഇതാണോ നീ പറഞ്ഞ ഗന്ധർവ്വൻ കാവ്? പക്ഷേ ഇവിടെ പൂജാരിയോ വിളക്കോ ഒന്നുമില്ലല്ലോ ശശീ..."

ശശി: "അതേ വേതു , ഇതാണ് ആ സ്ഥലം. ഇവിടെ ഇപ്പോൾ പൂജാരിമാരൊന്നും വരാറില്ല. ഇതൊക്കെ മൂടിക്കെട്ടിയിട്ട് കുറെ കാലമായി. വളരെ കുറച്ചുപേർക്ക് മാത്രമേ ഈ വഴി അറിയുകയുള്ളൂ."

വേദിക (സംശയത്തോടെ): "അതെന്താ? അമ്പലമാകുമ്പോൾ പൂജയൊക്കെ വേണ്ടതല്ലേ?"

ശശിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു വശ്യമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ അവളിലേക്ക് അല്പം കൂടി ചേർന്നുനിന്നു.

ശശി: "അതൊരു പഴയ കഥയാണ്. ഗന്ധർവ്വൻ കണ്ണ് വെച്ചാൽ ആ കുടുംബത്തിലെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ കുളി തെറ്റുമെന്നൊരു പറച്ചിലുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് പേടിച്ചിട്ടാണ് നാട്ടുകാരൊക്കെ ഇവിടെ പൂജകൾ ഒഴിവാക്കിയത്. എന്റെ മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞുതന്ന അറിവാണിത്."

ഇതുകേട്ടതും വേദികയുടെ മുഖം വിളറി. അവൾ ചുറ്റും ഒന്ന്