Chapter Title : പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല]

വിടാൻ പോലും മറന്നു കിടന്നു.

പ്രകൃതി വാർത്തെടുത്ത ഒരു ശില്പം പോലെ അത് മനോഹരവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായിരുന്നു. വേദികയുടെ കണ്ണുകൾ ആ കരുത്തിൽ തറഞ്ഞു നിന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ കാമം അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ആ പഴയ കൽമണ്ഡപത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷം പാലപ്പൂക്കളുടെയും ഗന്ധരാജൻ പൂക്കളുടെയും ലഹരിപിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധത്താൽ വരിഞ്ഞുമുറുക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഗന്ധർവ്വൻ പതുക്കെ ആ കരിങ്കൽ തറയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. അവന്റെ പൗരുഷം തുളുമ്പുന്ന ആ ബലിഷ്ഠമായ ശരീരം നിലാവെളിച്ചത്തിൽ ഒരു ലോഹശില്പം പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ തന്റെ കൈകൾ നീട്ടി വേദികയെ സാവധാനം താങ്ങി എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു, എന്നിട്ട് അവളെ തന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുത്തി.

​വേദികയുടെ ഹൃദയം ഒരു പടയണിയുടെ താളത്തിൽ മിടിക്കുകയായിരുന്നു. ഭയത്തോടെ അവൾ തലയുയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ, ആ ഭീമൻ കുണ്ണ അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് തൊട്ടു മുന്നിലായി തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നു.

അതിന്റെ ആകാരവും വന്യതയും അവളെ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. ഗന്ധർവ്വൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി, തന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ ലിംഗം അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത കവിളുകളിൽ പതുക്കെ ഉരസി. ആ സ്പർശനത്തിൽ വേദിക അറിയാതെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു.

പക്ഷേ, ആ നിമിഷം അവളുടെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് അസാധാരണമായ ഒരു സുഗന്ധം അടിച്ചുകയറി. അത് മനുഷ്യരുടേതു പോലുള്ള ഒരു ഗന്ധമല്ലായിരുന്നു; കാടിന്റെ വന്യതയും നൂറു ഗന്ധരാജൻ പൂക്കൾ ഒന്നിച്ച് വിരിഞ്ഞാലുണ്ടാകുന്ന മാദകമായ ഗന്ധവും അതിനുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഗന്ധം അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഭയത്തെ മായ്ച്ചു കളയുകയും വല്ലാത്തൊരു ഉന്മേഷം നൽകുകയും ചെയ്തു.

​ഗന്ധർവ്വൻ  അവളുടെ കവിളിൽ അതീവ വാത്സല്യത്തോടെ തലോടി. ആ സ്നേഹപൂർണ്ണമായ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു കടൽ തന്നെ അവൾ കണ്ടു.

​ഗന്ധർവ്വൻ: "ദേവി... നിന്റെ ഈ മനോഹരമായ ചുണ്ടുകളുടെ ചൂട് എനിക്കറിയണം. ഈ ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷത്തിന് നിന്റെ അധരങ്ങൾ ദക്ഷിണ നൽകാൻ നീ തയ്യാറാണോ?"

​വേദികയുടെ തൊണ്ട വറ്റി വരണ്ടു. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.

"ഗന്ധർവ്വാ... എനിക്ക്... എനിക്ക് ഇതൊന്നും ചെയ്ത് ശീലമില്ല. എനിക്ക് അറിയില്ല എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന്..."

​ഗന്ധർവ്വൻ (മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ട്): "അതിനല്ലേ ദേവീ ഞാനിവിടെയുള്ളത്?