Chapter Title : പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല]

പെട്ടെന്ന് തന്റെ തുടകളിൽ തട്ടുന്ന വന്യമായ ഒരു തടിപ്പ് അറിഞ്ഞു. അത് സാധാരണമായ ഒന്നല്ലെന്ന് അവളുടെ ഉള്ളിലെ സ്ത്രീസഹജമായ ബോധം വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

കൗതുകം അടക്കാനാവാതെ, വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവൾ ആ തടിപ്പിന് മേൽ പതുക്കെ കൈവെച്ചു. ഒരു ഇടിമിന്നൽ ഏറ്റതുപോലെ അവൾ പെട്ടെന്ന് കൈ പിൻവലിച്ചു. അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഗന്ധർവ്വൻ വശ്യമായി ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

ഗന്ധർവ്വൻ: "എന്തുപറ്റി ഭവതീ? എന്തിനാണ് നീ ഇത്രയ്ക്ക് ഭയപ്പെടുന്നത്? നിന്റെ കൈകൾ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ വിറയ്ക്കുന്നത്?"

വേദിക (നാണത്തോടെ മുഖം താഴ്ത്തി):

ഒന്നുമില്ല... ഒന്നുമില്ല ഗന്ധർവ്വാ. എനിക്ക്... എനിക്ക് വല്ലാതെ എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നു."

ഗന്ധർവ്വൻ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു മുഖം അല്പം ഉയർത്തി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും കാമവും ഒരുപോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഗന്ധർവ്വൻ: "നിനക്ക് കൗതുകമുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം ദേവീ. ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷം കാണാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലേ? ഈ വശ്യമായ ഉടലിനെ കീഴടക്കാൻ പോകുന്ന ആ കരുത്ത് നിനക്ക് കാണണോ?"

വേദിക മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൾ നാണം കൊണ്ട് അവന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. അവളുടെ ആ മൗനം ഒരു വലിയ 'അതേ' ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഗന്ധർവ്വൻ, തന്റെ അരയിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന ആ വെളുത്ത പട്ടു മുണ്ട് ഒരൊറ്റ വലയ്ക്ക് ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു.

അടുത്ത നിമിഷം, ഗന്ധർവ്വന്റെ കരുത്തുറ്റതും ഭീമവുമായ ആ പൗരുഷം പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. അത് വേദികയുടെ നഗ്നമായ വയറിലേക്ക് അമർന്നു നിന്നു. അതിന്റെ ചൂട് വയറിലൂടെ അരിച്ചുകയറിയപ്പോൾ വേദികയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. വിയർപ്പുതുള്ളികൾ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ പൊടിഞ്ഞു. ആ ചൂടും കടുപ്പവും അവളെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.

അവൾ പതുക്കെ, അതീവ ജിജ്ഞാസയോടെ തല പൊക്കി താഴേക്ക് നോക്കി. അവൾ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. വെളുത്ത നിറമുള്ള തൊലിയും, ഉദയസൂര്യന്റെ ശോഭയുള്ള റോസാപ്പൂ മൊട്ടുപോലുള്ള മുകുടവുമുള്ള ആ കരുത്തൻ അവളുടെ മുന്നിൽ തലയുയർത്തി നിന്നു. രോമങ്ങൾ തീരെയില്ലാത്ത, വൃത്തിയുള്ള ആ ഭീമൻ കുണ്ണ അവളുടെ വയറിൽ തട്ടി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച കണ്ട് അവൾ ആശ്ചര്യത്തോടെ ശ്വാസം