Chapter Title : പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല]
ചന്തികളിൽ തട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. പുല്ലിലെ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ അവരുടെ ചൂടുപിടിച്ച ശരീരത്തിൽ തട്ടി ആവിയായി മാറി.
വേദികയുടെ മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടി ചിതറി. അവൾ അവനെ തന്റെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് ആഞ്ഞ് മാന്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
"ഹമ്മ്... ആഹ്... ഗ്വാ... ഗന്ധർവ്വാ... എനിക്ക്... എനിക്ക് വരുന്നു... നിർത്തല്ലേ..."
അവളുടെ ഉള്ളിലെ മദനജലം ആ പുല്ലിലേക്ക് അണപൊട്ടിയൊഴുകി. ഏകദേശം ഇരുപത് മിനിറ്റോളം നീണ്ട ആ വന്യമായ പോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ ഗന്ധർവ്വന്റെ ശരീരം വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവൻ അവളെ ആ പുല്ലിൽ നിന്നും പകുതി എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു നിർത്തി. അവളുടെ മുഖം തന്റെ പൗരുഷത്തിന് അഭിമുഖമായി വരും വിധം അവൻ അവളെ പിടിച്ചു.
ഗന്ധർവ്വൻ: "ദേവീ... നോക്കൂ... നിന്റെ ഈ വശ്യതയ്ക്കുള്ള പ്രസാദം ഞാൻ നൽകാൻ പോകുന്നു!"
അവൻ തന്റെ പൗരുഷം അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തു. വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ ഭീമൻ കുണ്ണ അവളുടെ മുഖത്തിന് തൊട്ടുമുന്നിലായി ഗന്ധർവ്വൻ പിടിച്ചു.
അടുത്ത നിമിഷം, അവന്റെ ഉള്ളിലെ അമൃത് ഒരു ഉറവ പോലെ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ചൂടുള്ളതും കട്ടിയുള്ളതുമായ ആ പാൽനിറത്തിലുള്ള രേതസ്സ് വേദികയുടെ മുഖത്തേക്ക് ആഞ്ഞു ചീറ്റി.
"ആഹ്... ഊൗ......."
അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. ഗന്ധർവ്വന്റെ വീര്യമേറിയ മദനജലം അവളുടെ നെറ്റിയിലും, കവിളുകളിലും, കണ്ണുകളിലും പടർന്നു. അതിന്റെ കട്ടി കാരണം അത് അവളുടെ ചുണ്ടുകളുടെ കോണിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി.
അവന്റെ രേതസ്സ് അവളുടെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിലേക്കും മുലകളിലേക്കും കട്ടിയായി തെറിച്ചു വീണു. ആ വെളുത്ത ദ്രാവകം അവളുടെ മുലകളിൽ മുത്തുകൾ പോലെ പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു.
വേദിക ശ്വാസം വിടാൻ പോലും മറന്ന് ആ സുഖത്തിൽ ലയിച്ചു നിന്നു. അവളുടെ മുഖത്തും മാറിടത്തിലും പടർന്ന ആ ഗന്ധർവ്വ പ്രസാദം ആ വൈകുന്നേരത്തെ വെയിലിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി. അവൾ പതുക്കെ നാവുകൊണ്ട് തന്റെ ചുണ്ടോരത്തെ ആ മധുരം നുണഞ്ഞു.
ഗന്ധർവ്വൻ വശ്യമായി മന്ദഹസിച്ചു. അവൻ അവളെ തന്റെ മാറിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു.
ആ പുൽമേട്ടിൽ, വന്യമായ അഞ്ചാമത്തെ സമാഗമത്തിന്റെ തൃപ്തിയിൽ അവർ ഇരുവരും പുണർന്നു കിടന്നു. ആ വൈകുന്നേരം അവർക്ക് മാത്രമുള്ളതായിരുന്നു
താമരപ്പൊയ്കയിലെ വെള്ളം വൈകുന്നേരത്തെ വെയിൽ ഏറ്റു സ്വർണ്ണവർണ്ണത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിടർന്നു
💬 Comments
View all comments