Chapter Title : പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല]

പാവം മനുഷ്യൻ ഇപ്പോഴും ഗന്ധർവ്വനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ച് വാചാലനാകുന്നത് അവൾക്ക് തമാശയായി തോന്നി.

വേദിക (കുറുമ്പോടെയുള്ള ഒരു ചിരിയോടെ): "എടാ പൊട്ടാ... ഗന്ധർവ്വന് കൊടുക്കാനുള്ളതൊക്കെ ഞാൻ കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞു.  ഇനി നീ അധികം സംസാരിക്കാതെ വണ്ടിയെടുക്ക്. വീട്ടിൽ പോകണം...."

വേദികയുടെ ഈ മറുപടി കേട്ട് ശശിയുടെ സകല കിളികളും പറന്നുപോയി. അയാൾ അവിശ്വസനീയതയോടെ അവളെ നോക്കി നിന്നു. അവൾ കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് അകത്ത് കയറി ഇരുന്നു. ശശി പതുക്കെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുന്നതിനിടയിൽ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് പതിഞ്ഞു.

അവളുടെ ചുണ്ടുകളുടെ കോണിൽ ചെറിയൊരു ചുവന്ന മുറിവ്... അത് ഗന്ധർവ്വന്റെ പല്ലുകൾ ആഴ്ന്നതിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. ഷർട്ടിന്റെ വിടവിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ കഴുത്തിലും നെഞ്ചിലും വന്യമായ ചുംബനങ്ങളാൽ തീർത്ത ചുവന്ന പാടുകൾ ശശിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ട്—പൂർണ്ണമായും സംതൃപ്തയായ ഒരു സ്ത്രീയുടെ മുഖത്തെ ആ വശ്യമായ ശോഭ.

ശശി (ആശങ്കയോടെ): "വേധൂ... നിന്റെ ചുണ്ടിൽ... പിന്നെ കഴുത്തിൽ... ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ പറ്റി? നീ ശരിക്കും പറഞ്ഞതാണോ? ഗന്ധർവ്വൻ..."

ശശിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഭയം അരിച്ചു കയറി. താൻ തമാശയ്ക്കും പേടിപ്പിക്കാനുമായി മെനഞ്ഞെടുത്ത ആ ഗന്ധർവ്വ കഥ സത്യമായോ? തന്റെ കൺമുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന ഈ സുന്ദരി ശരിക്കും ഒരു ഗന്ധർവ്വന്റെ ലീലകൾക്ക് ഇരയായതാണോ അതോ തനിക്ക് ഭ്രാന്ത് തോന്നുന്നതാണോ എന്ന് അയാൾക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തന്റെ സ്വന്തം ശരീരം തന്നെയാണോ ആ ഗന്ധർവ്വൻ ഒരു വാഹനമായി ഉപയോഗിച്ചത് എന്ന് അറിയാത്ത ശശി വല്ലാത്തൊരു മാനസികാവസ്ഥയിലായി.

വേദിക ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൾ തന്റെ വിരലിലെ ആ നിഗൂഢമായ മോതിരത്തിൽ പതുക്കെ തലോടി. കാർ മലയിറങ്ങിത്തുടങ്ങി. തണുത്ത കാറ്റ് കാറിനുള്ളിലേക്ക് അടിച്ചുകയറിയപ്പോൾ അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. ഓരോ തവണ മോതിരത്തിൽ തൊടുമ്പോഴും ആ ഗന്ധർവ്വന്റെ ഗന്ധം താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവിലൂടെ തനിക്ക് ലഭിക്കുമെന്ന സത്യം അവളെ പുളകം കൊള്ളിച്ചു.

ശശി വണ്ടിയോടിക്കുമ്പോഴും ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ നഗ്നമായ കഴുത്തിലെ ആ പാടുകളിലേക്ക് നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു.

. ഇരുൾ പടർന്ന ആ മലഞ്ചെരിവിലൂടെ ആ കാർ വീട്ടിലേക്ക്