Chapter Title : പ്രളയകാലത്ത് 2 [LEENA] [Updated]

മുറിഞ്ഞൂന്നാ തോന്നുന്നെ!" അമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിൽ നീറ്റലുണ്ടായിരുന്നു. ഇരുട്ടായത് ഭാഗ്യം. നിക്കറിനുള്ളിൽ കൂടാരം കെട്ടിയ കുണ്ണയുമായി ഞാൻ അമ്മയുടെ മടിയിൽ തലവച്ച് ചെരിഞ്ഞുകിടന്ന് കിതപ്പടക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണുകൾ ഇരുളിലേയ്ക്ക് മിഴിച്ചിരുന്നു.

"പോട്ടെ, സാരമില്ല. മഴ പെട്ടെന്ന് തീരും. മോനതോർത്ത് പേടിക്കണ്ടാട്ടോ." അമ്മയുടെ വിരലുകൾ കവിളിൽ സ്പർശിച്ചു. അമ്മയുടെ നനുത്ത വിരലുകൾ. അമ്മയുടെ വാൽസല്യം. എനിക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നി. പക്ഷേ ഈ അരക്കെട്ടിൽ നിന്നുയരുന്ന ആവിമണം! മുഖം തിരിച്ച് പതുപതുത്ത ആ മടിത്തട്ടിലേയ്ക്ക് മുഖമമർത്തി. അമ്മയുടെ വിരലുകൾ എന്റെ മുടിയിൽ അരിച്ചു നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു‌‌. അങ്ങനെ അമ്മയുടെ തഴുകലേറ്റ് കുറേനേരം ടാങ്കിനുള്ളിലെ ഇരുട്ടിൽ അങ്ങിനേ കിടന്നു. എന്റെ മാനസികാവസ്ഥ എന്തെന്ന് എനിക്കുതന്നെ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

"അമ്മേടെ കാലൊക്കെ ഒരേപോലെ വച്ചിട്ട് മരച്ചെടാ. മഴ നിന്നിരിക്കുകയാ. ഒന്ന് എഴുന്നേൽക്കട്ടെ." കുറെ നേരത്തിനു ശേഷം അമ്മ പറഞ്ഞു. ശരിയാണ്, എത്ര നേരമായി! ഞാൻ പെട്ടെന്നോർത്തു. പിന്നെ പെട്ടെന്ന് ഉരുണ്ടുപിരണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.

ഠിം!

തല മുകളിലെ അടപ്പിൽ ഇടിച്ചതാണ്. അങ്ങനെയൊരു സംഭവമേ മറന്നു.

"ശ്രീ, വല്ലതും പറ്റിയോടാ?"

അമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിൽ വേവലാതി.

"ഇല്ലമ്മേ." ഒരു കൈകൊണ്ട് തല തിരുമ്മി മറുകൈകൊണ്ട് ടാങ്കിന്റെ മൂടി മാറ്റി ഞാൻ നിവർന്നു. പുറത്ത് നാട്ടുവെളിച്ചമുണ്ട്. ചുറ്റോടുചുറ്റും കണ്ണെത്താദൂരത്തോളം ഇരുണ്ട പ്രളയജലം.

"ഒന്ന് പിടിക്കെടാ.."

ഞാൻ അമ്മയെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. ഒരുപാട് നേരം ഇരുന്നിട്ട് അമ്മയ്ക്ക് ശരീരം അനക്കാൻ മേലാത്ത അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നുവെന്ന് തോന്നുന്നു. പാവം,സാവധാനം പിടിച്ചുപിടിച്ചാണ് എഴുന്നേറ്റത്. ടാങ്കിന്റെ വായ്ക്കുള്ളിലെ ഇത്തിരിയിടത്ത്, എന്റെ ഉടലിനോട് ഞെങ്ങി ഞെരുങ്ങി അമ്മ നിവർന്നുനിന്നു. എന്നിട്ട് എന്റെ ദേഹത്ത് കൊള്ളാതെ കൈകൾ രണ്ടും നിവർത്തി മൂരി നിവർന്നു. കാലുകൾ