Chapter Title : പ്രളയകാലത്ത് 2 [LEENA] [Updated]

ഞരങ്ങുകയും മൂളുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ടാങ്കിനുള്ളിലെ ഇത്തിരിയിടത്ത് എത്ര അടുത്താണ് അമ്മയുടെ കാൽവണ്ണകൾ എന്ന് ഞാൻ എപ്പോഴാണോർത്തത്? അറിയില്ല. സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഉയർത്തി കാലുകൾക്കിടയിലേയ്ക്ക് വലിച്ചുകൂട്ടിപ്പിടിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന സാരിക്ക് കീഴെ, നേർത്ത നിലാവിൽ ആ പാലപ്പൂ കാൽവണ്ണകളിലെ നേർത്ത രോമങ്ങൾ പോലും കാണാമെന്ന് തോന്നി. അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന എന്തോ അവസ്ഥ തന്നെ പതിയെ മൂടുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. അമ്മയുടെ കാൽപ്പാദങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും തന്റെ കാലുകൾ ചുറ്റി ഇരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ മുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി. ടാങ്കിന്റെ വാ വട്ടത്തിനുള്ളിൽ അവിടവിടെ നക്ഷത്രങ്ങൾ മിന്നുന്ന, മേഘത്തുണ്ടുകൾ ഓടി മറയുന്ന ആകാശത്തേയ്ക്ക് ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന അമ്മ. തൊട്ടുമുന്നിൽ മുകളിൽ അമ്മയുടെ കനത്ത പിൻഭാഗം. അതിനു മുകളിൽ ആകാശത്തേയ്ക്ക് അല്പം മുഖം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് നീണ്ട മുടി കോതി, മകന്റെ കൈപ്രയോഗം ആസ്വദിച്ചു നിൽക്കുന്ന അമ്മ. കാറ്റിൽ മുടി വായുവിൽ പാറുന്നു. താൻ കുറച്ചുമുൻപ് ചപ്പിക്കുടിച്ച മുടി. എനിക്ക് തൊണ്ട വരളുന്നതുപോലെ തോന്നി.

ഇപ്പോൾ അമ്മയുടെ കാലുകളുടെ വിറയൽ കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

"ഓക്കെ ആയായോ അമ്മേ?" ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"താഴെ സുഖമുണ്ട്. പക്ഷേ എന്റെ തുട രണ്ടും പിടിച്ചിരിക്കുകയാടാ." അമ്മ മുടി കോതൽ നിർത്തി ഇരുവശത്തും സാരിയിൽ പിടിച്ചു. ആ കാലുകൾ അല്പം വിടരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. തുടയ്ക്കിടയിൽ നിന്നും കൂട്ടിപ്പിടിച്ചുവച്ച സാരി വേർപെടുത്തുകയാണ്. തിരശീല വീണ്ടും ഉയർന്നു. പാൽനിറം മുകളിലേയ്ക്ക് കൂടുതൽ കനത്തു തെളിഞ്ഞു.

ആ കൊഴുത്ത തുടകളുടെ പിൻഭാഗത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയിരുന്നു പോയി ഞാൻ. തുടകളുടെ പകുതിയോളം സാരി മാറിയിരിക്കുന്നു. കണങ്കാലുകളിലെ അപേക്ഷിച്ച് മുകളിലേയ്ക്ക് രോമമില്ല. അതോ ഈ ഇരുട്ടിൽ കാണാനാവാത്തത്ര നേർത്തതാണോ? ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഉണ്ട്, രോമമുണ്ട്. അമ്മയുടെ തുടകളിൽ രോമമുണ്ട്.

"തിരുമ്മെടാ." മുകളിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ ശബ്ദം എന്നെ ഉണർത്തി. ആ തുടകളിൽ ഇരു കൈകൊണ്ടും പിടിച്ചു. മൃദുലത. പതുപതുപ്പ്. ഞാൻ അമർത്തിയുഴിഞ്ഞു. അമ്മ കുറുകി. തൊണ്ട കൂടുതൽ വറ്റുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"വേദനയുണ്ടോ അമ്മേ?" അമ്മയുടെ ഞരക്കങ്ങൾ കേട്ട് ചോദിച്ചു.

"വേദനയൊക്കെയുണ്ട്. പക്ഷേ സുഖമുണ്ട്." മുകളിൽ നിന്നും മറുപടിയും വന്നു. ഞാൻ വീണ്ടും മുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി. ഇരു കൈകൊണ്ടും ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച സാരിക്ക് മുകളിൽ, വലിയ ചന്തികൾക്കും