Chapter Title : പ്രളയകാലത്ത് 4 [LEENA]

പപ്പയെ ഒറ്റ നിമിഷം ഓർത്താൽ മതിയായിരുന്നു, നിനക്കങ്ങനെ ചെയ്യാൻ തോന്നിയപ്പോൾ."

അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കൂരമ്പ് പോലെയാണെന്റെ മനസ്സിൽ തറച്ചത്. എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് നീർ അമ്മയുടെ മുലയിലേക്ക് ഒഴുകി പടർന്നു. ഞാൻ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ശബ്ദമില്ലാതെ കുലുങ്ങിക്കുലുങ്ങി കരയുകയായിരുന്നു. മുൻപ് എന്തൊക്കെയോ വേണ്ടാത്ത ചിന്തകൾ ആലോചിച്ച് അനക്കം വച്ചിരുന്ന കുണ്ണ താഴ്ന്ന് ചത്തുകിടന്നിരുന്നു. അമ്മ എന്റെ തലയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.

"നിന്നെ പെറ്റ് കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇത്രയുമില്ലെങ്കിലും വല്യൊരു മഴ വന്നു. അന്ന് ഈ വീടൊന്നുമില്ല നമുക്ക്. ഒരു ചെറ്റപ്പുരയാണ്. മഴയത്ത് അത് വീണുപോകുന്ന സ്ഥിതി ഉണ്ടായി. പപ്പ കമ്പും കോലുമൊക്കെ എടുത്ത് പുരയെ താങ്ങി നിർത്താൻ നോക്കുകയാണ്. എല്ലാടോം ചോർന്നൊലിക്കുന്നുണ്ട്. അന്ന് കൈക്കുഞ്ഞായ നിന്നെയെടുത്ത് പുറത്തുവച്ച് കെട്ടിയിട്ടാണ് ഞാൻ പപ്പയെ സഹായിച്ചത്. പെറ്റെഴുന്നേറ്റതിന്റെ ക്ഷീണം മാറിവരുന്നേയുള്ളായിരുന്നു. കരഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അന്ന് ഓരോരോ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തത്. വിഷമവും വേദനയും ഒരുപോലായിരുന്നു."

അമ്മ എന്റെ മുഖം അല്പം പിടിച്ചുയർത്തി.

"നിന്നെ വളർത്തി ഇത്രയുമാക്കാൻ ഞാനും പപ്പയും എന്ത് വേദന തിന്നിട്ടുണ്ടെന്നറിയാമോ?"

അമ്മയുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ ചങ്ക് പൊട്ടിപ്പോയി. ഉറക്കെ കരയാൻ പറ്റിയിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ഞാനാശിച്ചു. പക്ഷെ താഴെ പപ്പയുണ്ട്. ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളുമായി വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് തലകുടഞ്ഞു. അമ്മ എന്റെ താടിയിൽ നിന്ന് വിരൽ പിൻവലിച്ചു.

"അമ്മേ‌.. അമ്മേ..." അമ്മയുടെ മുഖത്തുനോക്കി ഞാൻ ശബ്ദമില്ലാതെ വലിയ വായിൽ നിലവിളിച്ചു. പിന്നെ വീണ്ടും അമ്മയുടെ നെഞ്ചിലേയ്ക്ക് തലവച്ച് സ്വയം ശപിച്ചുകൊണ്ട് കരച്ചിൽ തുടർന്നു. അമ്മയും കുലുങ്ങുന്നുണ്ടെന്നും അത് അമ്മയുടെ കരച്ചിലാണെന്നും ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. ഇത്ര ദുഃഖകരമായ ഒരു അവസരത്തിൽ ഒരു അമ്മയെയും ഒരു മകനെയും എത്തിക്കരുതേ ദൈവമേയെന്ന് ഞാൻ ദൈവത്തോട് കേണു.

മൗനമായിരുന്നു അകത്തും പുറത്തും. ടാങ്കിനു വെളിയിൽ പ്രളയത്തിന്റെ പാരാവാരം ഞങ്ങളുടെ ദുഃഖവും ഞങ്ങളുടെ കണ്ണീരും പോലെ ആഴവും അറ്റവുമില്ലാതെ ചുറ്റോടുചുറ്റും അലയടിച്ചു. മുകളിൽ ഇനിയും പറയുവാനും ഇനിയും കരയുവാനുമുള്ള ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ പോലെ കനത്തിരുണ്ട മഴമേഘങ്ങൾ ഘനം തൂങ്ങി മാനം നിറഞ്ഞ് ചലിക്കാതെ തൂങ്ങി നിന്നു. ലോകത്തെ എല്ലാ വേദനയും നൊമ്പരവും നിശബ്ദതയും ടാങ്കിനുള്ളിലെ ആ ഇത്തിരിയിടത്ത് കുമിഞ്ഞു കൂടിയിരുന്നു.