Chapter Title : പ്രളയകാലത്ത് 4 [LEENA]

താഴോട്ടാണിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് അമ്മ മുകളിൽ നിന്നു നോക്കുമ്പോൾ കാണാനിടയില്ല. ചന്തി പുറകിലേക്ക് തള്ളി ഇരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഭാഗ്യത്തിനു അമ്മയുടെ തുടയിൽ മുട്ടാനും ചാൻസ് ഇല്ല.

അമ്മയുടെ തുട എന്നോർത്തപ്പോൾ അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണ് താഴേക്ക്, അമ്മയുടെ തുടയിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു. അടിപ്പാവാട തുടയുടെ കാൽഭാഗം പോലും എത്തുന്നില്ല. പൂർണമായും ഉണങ്ങിയിട്ടില്ലാത്ത പാവാട അമ്മയുടെ തുടകളിൽ നല്ല ഷേയ്പ്പോടെ പറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുന്നു. ഞാൻ അമ്മയുടെ മുലയിൽ തലവച്ച് കിടക്കുന്നതിനാൽ മുലകൾ കാരണം ഈ ആംഗിളിൽ തുടയിടുക്ക് വരെ കാഴ്ച എത്തില്ല. പക്ഷേ അതിനു താഴേയ്ക്കുള്ള ഭാഗങ്ങൾ കാണാം. എന്തൊരു വെളുപ്പും വണ്ണവുമാണ് അമ്മയുടെ തുടയ്ക്ക്. ആ വെളുപ്പിൽ നേർത്ത രോമങ്ങൾ ഒട്ടിയിരിക്കുന്നു. തുടകളുടെ അതേ കൊഴുപ്പ് അമ്മയ്ക്ക് മുട്ടിനു താഴേയ്ക്കുമുണ്ട്. നല്ല ഉരുണ്ട വെളുത്ത കാൽവണ്ണകൾ. രോമം കുറേക്കൂടിയുണ്ട് മുട്ടിനു താഴേയ്ക്ക്. ടാങ്കിന്റെ ഭിത്തിയിൽ ചവിട്ടിയിരിക്കുന്ന അമ്മയുടെ കാൽപ്പാദങ്ങൾ കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയാണ്. ഉരുണ്ട ചെറിയ വിരലുകൾ. കടിക്കാൻ തോന്നുന്നു.

ഛീ നിർത്തെടാ! ഞാൻ വീണ്ടും എന്നെ മൗനമായി ശാസിച്ചു. അമ്മയുടെ കൈവിരലുകൾ എന്റെ മുടിയിഴകളിലും പുറത്തുമൊക്കെ തഴുകി നടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ചാരിയിരുന്ന് എന്തൊക്കെയോ ചിന്തകളിലാണ്. പാവം. എനിക്ക് വിഷമം പിന്നെയും തിങ്ങി. പറ്റിയത് പറ്റി. അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ട് പറ്റിയതാണ്. ഇനി അതിനെപ്പറ്റി ഓർക്കുകയേ വേണ്ട. അമ്മയുടെ സ്നേഹം തിരിച്ചു നേടാൻ ആവുന്നതൊക്കെ ചെയ്യണം. ഞാൻ മനസ്സിൽ കുറിക്കുകയായിരുന്നു.

എത്രനേരമങ്ങനെ ഇരുന്നെന്നറിയില്ല. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ അമ്മ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

"വാവേ.. മോനിന്ന് ചെയ്തത് ലോകത്തൊരു മകനും ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തതാണ്. അത്രയ്ക്ക് ദൈവനിന്ദയാണത്." അമ്മയുടെ സ്വരം സങ്കടം കൊണ്ടാവും കനത്തും താണുമിരുന്നു. ഞാൻ പൊട്ടിവന്ന കണ്ണീർ അടക്കാൻ പാടുപെട്ടു.

"നിനക്കറിയുമോ, നിന്നെ ഗർഭിണിയായിരിക്കുന്ന സമയത്ത് എനിക്ക് തീരെ മേല. ഡോക്ടർമാർ റെസ്റ്റ് പറഞ്ഞതാ. അങ്ങനെ ഞാൻ ഏതാണ്ട് ആ മുഴുവൻ മിക്കവാറും കിടപ്പ് തന്നെയായിരുന്നു. നിന്റെ പപ്പയുണ്ടല്ലോ. അങ്ങേരാണു ഇവിടെ എല്ലാ പണിയും ചെയ്ത് എന്നേം നോക്കി ഒപ്പം ജോലീം ചെയ്തത് ആ സമയത്തെല്ലാം. സഹായിക്കാൻ ആരുമില്ലായിരുന്നു നമുക്ക്. ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് നിന്റെ പപ്പ. ഇപ്പഴുമുണ്ട്. നിനക്ക് വേണ്ടിയാ പപ്പ ജീവിക്കുന്നതു തന്നെ. ആ