Chapter Title : പ്രളയകാലത്ത് 4 [LEENA]

മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും സങ്കടം. കണ്ണ് കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കവിളൊക്കെ കരഞ്ഞു വീർത്തിട്ടുണ്ട്. എനിക്ക് കടുത്ത സങ്കടം തോന്നി. ഞാൻ അമ്മയുടെ നെഞ്ചിലേക്കുതന്നെ മുഖം താഴ്ത്തി.

"ആ തണുപ്പത്ത് കിടന്നോ?"

"ക്ഷീണമായിക്കാണും ജോർജേട്ടാ, ഈ കഷ്ടപ്പാടും ദുരിതവുമല്ലേ.." അമ്മയുടെ കൈവിരലുകൾ എന്റെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്ത് ക്ഷീണമെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞില്ല എന്ന് ഞാനോർത്തു. പെട്ടെന്ന് ആ ഓർമ്മയിൽ എനിക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നുകയും ചെയ്തു.

"കൊച്ചനെ നോക്കിക്കോളു. മഴയും തണുപ്പുമടിച്ച് പനിയൊന്നും വരണ്ട. മരുന്ന് പോലും കൈയ്യിലില്ലാത്തതാ."

"ഞാൻ നോക്കുന്നുണ്ടല്ലോ, പിന്നെന്താ..." അമ്മയുടെ ഇടതുകൈ എന്നെ പുറത്തുകൂടി ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. ഞാനും രണ്ട് കൈയ്യും അമ്മയുടെ പുറകിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ചാരിയിരിക്കുന്ന അമ്മയുടെ മുതുകിലൂടെ അമ്മയെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടന്നു. അമ്മയുടെ ഇടതുകൈവിരലുകൾ എന്റെ പുറത്തെ അടികൊണ്ട് തിണർത്ത പാടുകളിൽ തലോടിയപ്പോഴാണ് ഞാൻ പൂർണ നഗ്നനാണെന്ന് എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്. ഇത്ര നേരവും ഞാൻ തുണിയില്ലാതെ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് ഓർമ്മ വന്നത്. അമ്മയുടെ മുന്നിലിരുന്ന് കരയുമ്പോഴും ഒക്കെ ഞാൻ ഇങ്ങനെതന്നെ ഇരിക്കുകയായുരുന്നു എന്നോർത്തപ്പോൾ എന്തോ ചമ്മൽ തോന്നി. പിന്നെ ഓർത്തു, "ആ! അമ്മയ്ക്കും കാര്യമായി തുണിയൊന്നുമില്ലല്ലോ."

അങ്ങനെ ഓർത്തപ്പോഴാണ് അമ്മ ഇപ്പോഴും നനവ് മാറാത്ത ഒരു അടിപ്പാവാട മാത്രമിട്ടാണിരിക്കുന്നതെന്ന് ഞാൻ ഓർത്തത്. അടിപ്പാവാട നെഞ്ചിൽ കെട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നിടത്ത് നെഞ്ചിലെ മാംസം തള്ളി നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്താണ് എന്റെ കവിൾ അമർന്നിരിക്കുന്നത്. അമ്മയുടെ നെഞ്ച് ശ്വാസത്തിൽ ഉയർന്നു താഴുമ്പോൾ ആ മാംസം കൂടുതൽ എന്റെ കവിളിലമരുന്നു.

ഛെ! നിർത്ത് ശ്രീ! ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. നിന്റെ ഈ ഭ്രാന്തൻ ചിന്തകളാണ് നിന്നെ ഈ അവസ്ഥയിലെത്തിച്ചത്. ഞാൻ