Chapter Title : പ്രളയകാലത്ത് 4 [LEENA]

പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

"വാവേ.. മോനിന്ന് ചെയ്തത് ലോകത്തൊരു മകനും ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തതാണ്. അത്രയ്ക്ക് ദൈവനിന്ദയാണത്." അമ്മയുടെ സ്വരം സങ്കടം കൊണ്ടാവും കനത്തും താണുമിരുന്നു. ഞാൻ പൊട്ടിവന്ന കണ്ണീർ അടക്കാൻ പാടുപെട്ടു.

"നിനക്കറിയുമോ, നിന്നെ ഗർഭിണിയായിരിക്കുന്ന സമയത്ത് എനിക്ക് തീരെ മേല. ഡോക്ടർമാർ റെസ്റ്റ് പറഞ്ഞതാ. അങ്ങനെ ഞാൻ ഏതാണ്ട് ആ മുഴുവൻ മിക്കവാറും കിടപ്പ് തന്നെയായിരുന്നു. നിന്റെ പപ്പയുണ്ടല്ലോ. അങ്ങേരാണു ഇവിടെ എല്ലാ പണിയും ചെയ്ത് എന്നേം നോക്കി ഒപ്പം ജോലീം ചെയ്തത് ആ സമയത്തെല്ലാം. സഹായിക്കാൻ ആരുമില്ലായിരുന്നു നമുക്ക്. ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് നിന്റെ പപ്പ. ഇപ്പഴുമുണ്ട്. നിനക്ക് വേണ്ടിയാ പപ്പ ജീവിക്കുന്നതു തന്നെ. ആ പപ്പയെ ഒറ്റ നിമിഷം ഓർത്താൽ മതിയായിരുന്നു, നിനക്കങ്ങനെ ചെയ്യാൻ തോന്നിയപ്പോൾ."

അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കൂരമ്പ് പോലെയാണെന്റെ മനസ്സിൽ തറച്ചത്. എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് നീർ അമ്മയുടെ മുലയിലേക്ക് ഒഴുകി പടർന്നു. ഞാൻ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ശബ്ദമില്ലാതെ കുലുങ്ങിക്കുലുങ്ങി കരയുകയായിരുന്നു. മുൻപ് എന്തൊക്കെയോ വേണ്ടാത്ത ചിന്തകൾ ആലോചിച്ച് അനക്കം വച്ചിരുന്ന കുണ്ണ താഴ്ന്ന് ചത്തുകിടന്നിരുന്നു. അമ്മ എന്റെ തലയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.

"നിന്നെ പെറ്റ് കുറച്ചുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇത്രയുമില്ലെങ്കിലും വല്യൊരു മഴ വന്നു. അന്ന് ഈ വീടൊന്നുമില്ല നമുക്ക്. ഒരു ചെറ്റപ്പുരയാണ്. മഴയത്ത് അത് വീണുപോകുന്ന സ്ഥിതി ഉണ്ടായി. പപ്പ കമ്പും കോലുമൊക്കെ എടുത്ത് പുരയെ താങ്ങി നിർത്താൻ നോക്കുകയാണ്. എല്ലാടോം ചോർന്നൊലിക്കുന്നുണ്ട്. അന്ന് കൈക്കുഞ്ഞായ നിന്നെയെടുത്ത് പുറത്തുവച്ച് കെട്ടിയിട്ടാണ് ഞാൻ പപ്പയെ സഹായിച്ചത്. പെറ്റെഴുന്നേറ്റതിന്റെ ക്ഷീണം മാറിവരുന്നേയുള്ളായിരുന്നു. കരഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അന്ന് ഓരോരോ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തത്. വിഷമവും വേദനയും