Chapter Title : പ്രളയകാലത്ത് [LEENA]

മണം മൂക്കിനും ചുണ്ടിനുമിടയിൽ നിറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന മുടിനാരുകളിൽ നിന്ന് അടിക്കുന്നുണ്ട്. അത് ശ്വസിച്ച് അങ്ങനെ കുറേനേരം കിടന്നു. വിലക്കപ്പെട്ടതെന്തോ ചെയ്യുന്നുവെന്ന തോന്നൽ. പക്ഷെ ആ മണം, അത് തരുന്ന ഫീൽ തടഞ്ഞു നിർത്താൻ പറ്റുന്നില്ല. വാ നേരിയതായി പൊളിച്ചു. ചുണ്ടിൽ ഇപ്പോഴും മുടിയുടെ ചലനം. നാവ് ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് നീട്ടി. നനവ്. അമ്മയുടെ മുടിയാണ്. വെറുതെ ചുണ്ടിന്റെ മേൽ മറഞ്ഞുകിടന്നുകൊണ്ട് അനങ്ങുന്ന മുടിയിൽ നാവോടിച്ചു കിടന്നു. നനഞ്ഞു കൂടിപ്പിണഞ്ഞ ഒരു വലിയ മുടിക്കയർ നാവിൻ തുമ്പിൽ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്. "ശ്രീ, നീയെന്താണീ ചെയ്യുന്നത്?" ഉള്ളിലിരുന്നു ആരോ ചോദിച്ചു. പെട്ടെന്ന് നാവകത്തേയ്ക്ക് വലിച്ചു. വിധി എനിക്കെതിരായിരുന്നു. ആ മുടിക്കയർ നാവിൽ പറ്റി ഉള്ളിലേയ്ക്ക് പോന്നിരുന്നു. വായടച്ചപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഒന്നുരണ്ട് മിനിറ്റ് അങ്ങനെതന്നെ കിടന്നു.

നാശം! സാത്താൻ വിജയിക്കുകയാണ്. ഞാൻ നാവൊന്ന് വായ്ക്കുള്ളിൽ ചുഴറ്റി. ഇപ്പോൾ ആ മുടിക്കയർ നാവിൽ ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു. ബോംബേപ്പൂട മിട്ടായി നുണയും പോലെ ഞാനത് നാവിനും മുകളിലെ വായ്ത്തട്ടിനും ഇടയിലാക്കി ഞെരിച്ചു നുണഞ്ഞു. എന്തോ ഒരു രുചി. നല്ലതോ ചീത്തയോ എന്നു വേർതിരിച്ചു അറിയാനാവാത്ത ഒന്ന്. പക്ഷെ അത് മദിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. അരക്കെട്ടിന്റെ ആവേശം മേലാകെ പടരുന്നു. വാ നന്നായി അങ്ങ് തുറന്നു. മേൽച്ചുണ്ടിൽ നിന്നും കീഴ്ചുണ്ടിൽ നിന്നും മുടിനാരുകളും മുടിക്കയറുകളും വായിലേക്ക് ഉതിർന്നു വീണു. വായ് നിറഞ്ഞു. വായ് പൂട്ടി. വായ് നിറയെ അമ്മയുടെ കനത്ത, നനഞ്ഞ മുടി. വാ നിറയെ ആഹാരം കിട്ടിയ കുട്ടി നാവുകൊണ്ട് ആഹാരം പല്ലുകളിലേയ്ക്ക് എത്തിക്കുന്നതുപോലെ ആ മുടിയെ വായ്ക്കുള്ളിൽ തെന്നിച്ചു. പല്ലുകൾക്കുള്ളിലാക്കി കരിമ്പ് ചവയ്ക്കും പോലെ ചവച്ചു. ടാങ്കിനുള്ളിൽ