Chapter Title : പ്രണയം കഥ പറഞ്ഞ മഞ്ഞുകാല ഡിസംബറിൽ

എല്ലാ ആവേശവും പ്രോത്സാഹനവും ഏറ്റി നൽകുന്നതായിരുന്നു . അവൻ കൈ കുത്തി നിന്ന് ആഞ്ഞടിച്ചു !...പിറകെ , അരക്കെട്ട് മേലേക്ക് തള്ളി കൊടുത്തു അലറി ...ലീനയും !.. അവളുടെ ഓമനകന്തിൽ ഉരഞ്ഞു , അഭിയുടെ വാളൻ കുണ്ണ അതിശീഘ്ര൦ ചലിച്ചു ...പൂറിനുള്ളില് കതിനപൊട്ടിച്ചു , ആറഞ്ഞു പണ്ണി !.....അലീനയെ അവൻ കൊന്നു കൊലവിളിച്ചു . ഒടുവിൽ !...രണ്ടുപേരും ഒരേ ഡ്രാക്കിൽ , ഒരേലാപ്പിൽ ....മത്സര പണ്ണലിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു ...താക്കിയും പൊക്കിയും തള്ളി കൊടുത്തുകൊണ്ട് ആഞ്ഞു പണ്ണിയിട്ടും ...ഇറുക്ക പൂറിലും , മനോബലം കൂടുതൽ ഉള്ളതിനാൽ ആവാം ...അഭിക്ക് പെട്ടെന്ന് പോയില്ല . ലീനക്ക് സഹികെട്ടു !...എങ്കിലും സ്വർഗ്ഗീയസുഖം കൊണ്ട് പൊറുതി മുട്ടിയ അവൾ ...അലറിവിളിച്ചു കൂടുതൽ തീവ്രതയിലും വേഗതയിലും അരക്കെട്ടുയർത്തി , അടിക്കടി തിരികെ കൊടുത്തു പറന്നു നിന്ന് . അവസാനം !.....നിർവൃതിയുടെ ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിൽ ...അഭിയിൽ നിന്നും ചൂട് കുണ്ണ പാൽ ചീറ്റിത്തെറിച്ചു !. അതിൻറെ അവസാന തുള്ളി പെയ്തു അടങ്ങും വരെയും , അവൻ ഊരാതെ പൂറിനുള്ളിൽ . കുണ്ണ ചലിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു . ഒടുവിൽ , എല്ലാം തീർന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ , അവൻ തളർന്ന് അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് കമഴ്ന്നു വീണു . അവൾ അവനെ പരിരംഭണം ചെയ്‌തു മുകളിൽ കിടത്തി. അങ്ങനെ ഒരു സുദീർഘമായ ഒരു സ്നേഹനിറവാർന്ന , രതിവേഴ്ചക്ക്‌ ശേഷം ....അവർ ചുംബിച്ചോമനിച്ചു തഴുകി കിടന്നു, ആലസ്യത്തോടെ , മിനിറ്റുകളോളം !......

ഒടുവിൽ , മൗനം ഭഞ്‌ജിച്ചു അഭി പറഞ്ഞു ....'''' ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിച്ചതോ...ചിന്തിച്ചതോ ആയിരുന്നില്ല !. വികാരം വിവേകത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയ ഏതോ ഒരു നിമിഷം അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയി !.ലീനമോൾ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം !...മാപ്പ് തരണം !. ''''

''''അതിനു ഞാൻ കൂടി തയ്യാറായിട്ടല്ലേ നീ.....അല്ലാതെ നീ എന്നെ റേപ്പ് ചെയ്തതൊന്നും അല്ലല്ലോ ?...അപ്പോൾ മാപ്പ് വാങ്ങാനും , കൊടുക്കാനും ഇരുവർക്കും ഒരു അർഹതയും ഇല്ല . രണ്ടുപേരും ഒരുപോലെ തെറ്റുകാരല്ലേ ടാ കള്ളാ ?....പിന്നെ ഇത്രനാളും നീയെന്നെ അളവറ്റു സ്നേഹിച്ചിട്ടും ...അത് ത്തിരിച്ചറിയാൻ വയ്യാത്ത കുറ്റബോധത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ സമ്മാനിക്കുന്ന