Chapter Title : പ്രണയമാണ് ഇപ്പോഴും [Smitha]

രണ്ടു ദിവസമായി അയാളെ അവള്‍ കണ്ടില്ല. ഇപ്പോഴത്തെ സങ്കടത്തിനു കാരണമതാണ്. "എന്‍റെ സോഫീ," മീര അവളെ ആശസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "നീ ഇത്ര ഇമ്മച്ച്വര്‍ ആകാതെ. ഒന്നുവല്ലേലും നീ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്ന പെണ്ണല്ലേ? പത്താം ക്ലാസ്സോ പ്ലസ് വണ്ണോ ഒന്നുവല്ലല്ലോ." സോഫിയ മീരയില്‍ നിന്ന്‍ നോട്ടം മാറ്റി. "ഹ...എന്‍റെ പൊന്നു മോളെ..." മീര അവളുടെ താടിപിടിച്ചുയര്‍ത്തി. "ആരും എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. ബെസ്റ്റ് ഫ്രെണ്ടായ നീ പോലും എന്നെ പരിഹാസത്തോടെ കാണുന്നു എന്നൊക്കെയല്ലേ നീ ഇപ്പോള്‍ ചിന്തിക്കുന്നെ...ഞാന്‍ ഉറപ്പ് തരാം. നമുക്ക് വഴിയൊണ്ടാക്കാന്നെ..." മീരയുടെ അവസാനത്തെ വാക്കുകള്‍ സോഫിയയെ തൊട്ടു. അവള്‍ പ്രതീക്ഷയോടെ മീരയെ നോക്കി. "നെനക്കറിയാല്ലോ...പ്ലസ് വണ്‍ മൊതല്‍ ഞാന്‍ പോണ്‍ ക്ലിപ്പുകള്‍ ഒക്കെ കാണുന്നതാ. മിക്കവാറും എന്നും തന്നെ വിരല്‍ ഇട്ടില്ലേല്‍ ഒറക്കം വരാത്ത ആളാ ഞാന്‍...കാമം കയറുപൊട്ടിക്കുന്ന പെണ്ണാ ഞാന്‍ ഇതുവരേം ഒരാണും എന്നെ തൊട്ടില്ലേലും....ആ അങ്ങനെയുള്ള ഞാന്‍ ഇപ്പം രണ്ടാഴച്ചായി ക്രോം തൊറന്നിട്ട്. എന്ന്‍ വെച്ചാ എന്നാ അര്‍ഥം? ആ മനുഷ്യന്‍ പ്രാന്ത് പോലെ എന്‍റെ അസ്ഥിയേലും ചോരേലും ഞരമ്പേലും ഇങ്ങനെ കത്തി നിക്കുവാ...മീരേ എനിക്ക് അയാളെ വേണം. വേണം എന്ന്‍ വെച്ചാ...വേണം..." മീരയുടെ അദ്ഭുതം നിമിഷം തോറും പെരുകി. അവള്‍ അതീവ വിസ്മയത്തോടെ സോഫിയയെ നോക്കി. "എടീ അതിനയാള്‍ കല്യാണം കഴിച്ചതാണോ, കുടുംബം ഒള്ളതാണോ എന്നൊക്കെ നീ അന്വേഷിച്ചോ? ഇനി ബാച്ചിലര്‍ ആണെന്ന് വെക്കുക. കമ്മിറ്റഡ് ആണെങ്കിലോ? ഇതൊന്നും അറിയാതെ...!" "അല്‍പ്പം പ്രായക്കൂടുതല്‍ കണ്ടേക്കാം," "അല്‍പ്പം എന്ന് വെച്ചാല്‍? അറുപത് ? ഓര്‍ എഴുപത്?" "നീ പോടീ!" സോഫിയ മുഖം വീര്‍പ്പിച്ചു. "ഹ!ഇങ്ങനെ തൊട്ടാവാടി അകല്ലേ പെണ്ണെ!പറ!" "ഒരു തേര്‍ട്ടി...തേര്‍ട്ടി റ്റു..." "ഇങ്ങ്ഹേ! അത്രേം പ്രായവോ! അത് കൊള്ളാല്ലോ! എന്ന് വെച്ചാല്‍ നിന്നേക്കാളും പന്ത്രണ്ട് വയസ്സിന്...ഒന്ന് പോ പെണ്ണെ ഇതെങ്ങനെ ശരിയാകും?" "അപ്പം നസ്രിയേം ഫഹദുവോ? ആ...പറ. അവരുടെ ഏജ് ഡിഫറന്‍സ് എത്രയാ? ഷേക്സ്പിയര്‍ അന്നാ ഹതാവെ അതോ? അറിയാമോ നിനക്ക് ഡോക്റ്റര്‍ ജോണ്‍സന്‍റെ ഭാര്യക്ക് അയാളേക്കാള്‍ ഇരട്ടി ഏജ് ഉണ്ടാരുന്നു. പ്രായമല്ല പ്രണയമാണ് വലുത്!" "സമ്മതിച്ചു," മീര സോഫിയയുടെ നേര്‍ക്ക് കളിയായി കൈകള്‍