Chapter Title : പ്രണയവുംപൂക്കളും വർണശലഭങ്ങളും 3 [സ്പൾബർ]

ഹൂ… ശ്… ശ്… ശ്… ശ്… “...

അവന് നന്നായി വേദനിച്ചു..

“അപ്പോ നിന്റെ ഒച്ച പോയിട്ടില്ല… പിന്നെന്താ മിണ്ടാത്തെ… ?”..

കുണുങ്ങിച്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് കാർത്തിക ചോദിച്ചു..വേറെ മാർഗമില്ലാതെ അവൻ തല തിരിച്ച് അവളെ നോക്കി..ഒന്ന് ചിരിക്കുകയും ചെയ്തു..

“പിന്നേയ്… നേരം ഇരുട്ടിത്തുടങ്ങി…ഞാനിപ്പോ പോയാൽ ഇനി നാളെ രാവിലെയേ വരൂ… നിനക്കിവിടെ ഒറ്റക്ക് കിടക്കാൻ പേടിയുണ്ടോ… ?”..

രാജു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..അവനൽഭുതമായിരുന്നു.. തനിക്കിപ്പോ വാണമടിച്ച് തന്ന തമ്പുരാട്ടിയാണ് ഈ ഇരിക്കുന്നത്.. അതിന്റെ ഒരു ഭാവവും ആ മുഖത്തില്ല..തനിക്കാണെങ്കിൽ അത് വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല…

അതോർത്തുളള പേടിമാറിയിട്ടുമില്ല..

“ പറയെടാ… ഞാനിവിടെ കൂട്ട്‌ കിടക്കണോ… ?”..

കുസൃതിച്ചിരിയോടെ കാർത്തികയത് ചോദിച്ചത് തോർത്തിനുള്ളിൽ കുത്തിയുയർന്ന് നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയിലേക്ക് നോക്കിയാണ്..

“വേണ്ട…തമ്പുരാട്ടീ… ഞാൻ… ഒറ്റക്ക് കിടന്നോളാം…”..

നെയ്യിന്റെ കൊഴുപ്പും വെണ്ണയുടെ മിനുമിനുപ്പുമുളള,

അപ്സരസിനെപ്പോലെ സുന്ദരിയായ ഈ തമ്പുരാട്ടിയുടെ യഥാർത്ത പ്രശ്നം രാജൂന് ഇതിനകം മനസിലായിരുന്നു.. പാവമാണീ തമ്പുരാട്ടി.. മുപ്പത്താറ് വയസായിട്ടും ജീവിതസുഖങ്ങളെല്ലാം നിഷേധിക്കപ്പെട്ട ഒരു പാവം..അന്ധവിശ്വാസങ്ങളുടെ ഇര..ഒന്നും അവരുടെ തെറ്റല്ല..ആരൊക്കെയോ ചേർന്ന് തളച്ചിട്ടതാണ്.. പക്ഷേ, കുതിച്ച് പായാൻ വെമ്പുന്നൊരു മനസും ശരീരവുമാണ് തമ്പുരാട്ടിക്കുള്ളത്.. അവസരം കിട്ടിയാൽ എല്ലാ ചങ്ങലപ്പൂട്ടും പൊട്ടിച്ച് ഇവർ കുതിച്ച് പയും.. അതിനുള്ള അവസരം വന്നെത്തിയെന്ന് തമ്പുരാട്ടി തീരുമാനിച്ചെന്നാണ് അവരുടെ പ്രവർത്തിയിൽ നിന്ന് മനസിലാവുന്നത്.. അവർ തന്നിൽ ഒരു രക്ഷകനെ കാണുന്നു..

“എന്നാ ഞാൻ പൊയ്ക്കോട്ടേ രാജൂ… ?”..

ആ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു കാമുകിയുടെ സർവ ലക്ഷണങ്ങളും അവന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.. അവൻ തലയാട്ടി..

“ നിനക്ക് രാത്രി കഴിക്കാനെന്തെങ്കിലും വേണ്ടി വരില്ലേ… ?”..

രാജു മിണ്ടിയില്ല…

“ നോക്കട്ടെ… എന്തേലും