Chapter Title : പ്രതിഭാ സംഗമം 6 [പ്രസാദ്]
അത് തുടച്ചുകൊണ്ട്, “ഇതെന്താ മോളെ നിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞത്?” എനിക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ ചേട്ടാ. എന്റെ സന്തോഷം പറഞ്ഞറിയിക്കാന്പറ്റുന്നില്ല. എന്റെ ചേട്ടന്, എന്നോട് കാണിക്കുന്ന സ്നേഹവും, ആത്മാര്ഥതയും കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് അതിന് നന്ദി പറഞ്ഞറിയിക്കാന്പറ്റുന്നില്ല.” “മോളേ, ഇത് എന്റെ മോള്ക്കുള്ള ചേട്ടന്റെ ഒരു ചെറിയ സമ്മാനമായി മാത്രം കണ്ടാല്മതി. ഇനിയും മോള്ക്ക് എന്ത് വേണമെങ്കിലും പറയാന്മടിക്കരുത്.” “എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട ചേട്ടാ. എനിക്ക് എന്നെന്നും ചേട്ടന്റെ ഈ സ്നേഹം മാത്രം മതി.” “എന്നാല്, ഇനി നമുക്ക് കേക്ക് മുറിക്കാം.” അങ്ങനെ ചേട്ടന്, തീപ്പെട്ടി എടുത്തു മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചു. പതിനെട്ടു ചെറിയ മെഴുകുതിരികളും കത്തിച്ചു. പിന്നെ, ചേട്ടന്തന്നെ, എന്റെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട്, കേക്ക് മുറിക്കാന്തയ്യാറായി. “ഇനി മോള്, ആ മെഴുകുതിരികള്ഊതി അണച്ചേ.” അങ്ങനെ ഞാന്ആ മെഴുകുതിരികള്എല്ലാം ഊതി അണച്ചു. പിന്നെ ചേട്ടന്തന്നെ എന്റെ കൈ പിടിച്ചു കേക്ക് മുറിച്ചു. ആദ്യത്തെ കഷണം, ചേട്ടന്എടുത്ത് എന്റെ വായില്വച്ച് തന്നു. അത് ചുണ്ടില്വച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്, എന്റെ മുഖം ചേട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. ചേട്ടന്, ആ കേക്കിന്റെ പകുതി കടിച്ചെടുത്തു. ബാക്കി ഞാനും കഴിച്ചു. ഞങ്ങള്, പിന്നെയും ഓരോ പീസ്കേക്ക് പരസ്പരം കൈമാറി, പങ്കിട്ടു കഴിച്ചു. ആദ്യം, ഞാന്, ഒരു പീസ്ചേട്ടന്റെ വായിലേക്ക് വച്ചുകൊടുത്തു. ചേട്ടന്, അത് ചുണ്ടുകള്ക്ക് ഇടയില്വച്ചുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഷെയര്ചെയ്തു. പിന്നെ, ചേട്ടന്ഒരു പീസ്എന്റെ വായില്വച്ച് തന്നു. അതും ഞങ്ങള്ഷെയര്ചെയ്തു കഴിച്ചു. പിന്നെ രണ്ടാളും, ഉടുതുണി ഇല്ലാതെ തന്നെ, അടുക്കളയിലേക്കു പോയി. പായസം രണ്ടു ഗ്ലാസ്സുകളില്എടുത്ത് കുടിച്ചു. അതും ഞങ്ങള്ഷെയര്ചെയ്തു തന്നെയാണ് കുടിച്ചത്. പിന്നെ ഞങ്ങള്മുറിയില്പോയി വസ്ത്രങ്ങള്ധരിച്ചു. പിന്നെ, കേക്കും, പായസവും,
💬 Comments
View all comments