?പ്രീതിഹാര? 2 [അവസാന പാദം] [കൊമ്പൻ]

എല്ലാമെന്റെയിഷ്ടത്തിനു വിട്ടു തരുന്നവളാണ്. അങ്ങനെയാണ് പ്രീതിയവളെ വളർത്തിയിരിക്കുന്നതും! അവളുടെ മനസ്സിൽ ഞാനും അവളുടെ അമ്മയും കൂടെ കെട്ടി മറിഞ്ഞെന്ന തോന്നൽ ആയിരിക്കുമിപ്പോ? അവളുടെ കൂടെ കിടക്കാൻ എനിക്ക് അർഹതിയിലെന്ന തോന്നൽ എന്നെ ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അധിക നേരമായില്ല, ഞാനവളുടെ തോളിൽ ഒന്ന് പതിയെ തൊട്ടു. പക്ഷെ എന്റെ വിരലുകൾ പതിയെ വിറച്ചിരുന്നു……. “പ്രിജി.” “ഏട്ടാ….” കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ അവളെന്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർന്നു കിടന്നു. “സോറി ഏട്ടാ …എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല!!!” “അഞ്ജു മോളെ…ഞാനല്ലേ നിന്നോട് സോറി പറയണ്ടേ…നീയനെന്നോടു ക്ഷമിക്കില്ലേ? എനിക്ക്….” വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കും മുന്നേ പ്രിജി എന്നോട് കണ്ണീരു തുടച്ചു പറഞ്ഞു. “ഏട്ടന്റെ മനസിൽ ഞാനുള്ളതിലും കൂടുതൽ അമ്മയാണെന്നെനിക്കറിയാം. മനസ്സിൽ എവിടെയെങ്കിലുമൊരു സ്‌ഥാനം മതിയെനിക്ക്, ജീവിതകാലം മുഴുവനും സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ കഴിഞ്ഞോളം…” കണ്ണീരു ഒഴുകി ഒഴുകി സൗമ്യമായ കവിളിലൂടെ എന്നെ മുക്കി കൊല്ലാൻ പാകത്തിലായിരുന്നു….. “അഞ്ജു, നിന്നെ മാത്രം പ്രണയിക്കാൻ വേണ്ടി ജനിച്ചവനാണ് ഞാൻ, എനിക്ക് അമ്മയോട് ഇഷ്ടമുണ്ട്, നിന്നോട് ഞാനൊന്നുമിനി ഒളിക്കുന്നില്ല! പക്ഷെ നിന്നെ ചതിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കൊന്നും വേണ്ട! നിന്റെയീ സ്നേഹത്തിലും വലുതായൊന്നും ഞങ്ങൾക്ക് നേടാനില്ല!!!! അമ്മ നിന്നോട് പറഞ്ഞോ എന്നറിയില്ല! അമ്മ തീരുമാനിച്ചു കഴിച്ചു, അവരുടെ അനിയന്റെയൊപ്പം പോകാൻ” “ഇല്ലെന്നാണല്ലോ എന്നോട് പറഞ്ഞത്!” “ഇപ്പൊ വരുമ്പോ പറഞ്ഞു!” “ഏട്ടാ, അമ്മയില്ലാതെ….എനിക്ക് പറ്റില്ല!” “കരയല്ലേ അഞ്ജു മോളെ….നീയെന്തിനാ അമ്മയോട് ഒന്നും സംസാരിക്കാഞ്ഞത്.” “അത് …അത് … നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇന്നലെ അതുണ്ടായിക്കാണും എന്ന് ഞാൻ ….” “നീയിത്ര പൊട്ടിയാണോ? ഒരിക്കലുമില്ല അഞ്ജു, അമ്മയ്ക്കൊരിക്കലും നിന്നെ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്