Chapter Title : ?പ്രീതിഹാര? 2 [അവസാന പാദം] [കൊമ്പൻ]

ഓടി കയറുകയും ചെയ്തു.
ഞാൻ നിന്നെ 5 മിനിറ്റ് നേരമായി നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴേ എനിക്ക് പറയാൻ പറ്റാത്ത പലകാര്യങ്ങളും ഉള്ളിൽ തോന്നിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പറയാൻ പറ്റാത്ത എന്ന് പറയുമ്പോ…..”

“പ്രീതി…..…..ഞാൻപക്ഷെ എനിക്കിതു അത്ര ഓർമകിട്ടുന്നില്ല….”

“സാരമില്ല…..നീയിന്നു എക്‌സാമിന്റെ ടെൻഷൻ ആയിരിക്കണം, എന്നെ നീ ശെരിക്കുമോന്നുനോക്കിയത് പോലുമില്ല, ഞാനിരിക്കുന്ന സീറ്റിലേക്ക് മഴയത്തു നിന്നുമോടി നീ വന്നിരുന്നു. എന്റെ തോളോട് തോൾ ചേർന്നങ്ങനെ ഇരുന്നു. എന്നിട്ട്….”

“എന്നിട്ട്.”

“എനിക്ക് നിന്നെ കണ്ട സമയം മുതൽ…..നീയും ഞാനും കൂടെ ……”

“കൂടെ …..”

“ഉഹും ….ഒന്നൂല്ല ….”

“പറ പ്രീതി…..You are mine.”

പ്രീതി കണ്ണുകൾ ഇറുകിയടച്ചുകൊണ്ട് തല താഴ്ത്തികൊണ്ട് കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

“ഞാനും നീയും കൂടെ വിയർത്തൊഴുകി കിടക്കയിൽ കുത്തി മറിയുന്നപോലെ എനിക്ക് തോന്നി! നിന്റെ അടുത്തിരിക്കുമ്പോ നിന്റെ വിയർപ്പിന്റെ മണം എനിക്ക് കിട്ടുമ്പോ എനിക്ക് അറിയില്ല…..ഞാനെത്ര മാത്രം കഴപ്പി ആണെന്ന് സ്വയം തിരിച്ചറിയുന്ന മോമെന്റ്റ് ആയിരുന്നു അത്. ഒട്ടും കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത അവസ്‌ഥ! അതും വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് 20 വയസുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ അമ്മ കൂടി ആയിരുന്ന എനിക്കാദ്യമായിരുന്നു അത്തരമൊരു അനുഭവം! കോളേജിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ വാഷ്‌റൂം പോയി, എന്റെ പാന്റിയൊക്കെ നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരുന്നു. ഞാൻ പിന്നെ പെർമിഷൻ ചോദിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ തിരികെ ചെന്നു. പക്ഷെ അപ്പോഴുമെനിക്ക് അതിന്റെ ഹാങ്ങോവർ മാറുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല! നിന്റെ മണം! ബസിൽ നീ മറന്നു വെച്ച കർച്ചീഫിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു! നിനക്കറിയില്ല അമൽ അതെന്നെ എത്ര മാത്രം …..വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അന്ന് ഞാൻ തുണിയില്ലാതെ ബെഡിൽ കിടന്നു വിരലിട്ടുകൊണ്ട്……സ്വയം മതിമറന്നു! അത്രയും സുഖമെനിക്ക് ഒരിക്കലുമെന്റെ