0%

Chapter Title : പ്രേമ മന്ദാരം 1 [കാലം സാക്ഷി]

മറി എഴുന്നേറ്റ് പുറകിലോട്ട് മാറിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

"എന്റെ വണ്ടിയിൽ ഞാൻ ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ ബ്രേക്ക്‌ പിടിക്കും. അത് ഇഷ്ടമില്ലാത്തവർ കേറരുതായിരുന്നു"

അതിന് മറുപടി എനിക്ക് കേൾക്കാൻ കഴിയാത്ത രീതിയിൽ അവൾ എന്തോ മുറു മുറുത്തു.

"എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ"

"ഏയ്‌ ഇല്ല"

"മം" ഞാൻ ഒന്ന് അമർത്തി മൂളി.

പിന്നെ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഞാൻ അങ്ങോട്ടൊ ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോയില്ല.

"സാമേ"

"മ്മം... എന്തേ?"

"അത് ഡിലീറ്റ് ചെയ്തോ"

"ഏത് ഡിലീറ്റ് ചെയ്തോ എന്ന്"

"അത്... നീ എടുത്ത ഫോട്ടോ"

"അതോ? അതെന്തിനാ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യുന്നത്. നാളെ ഞാനതുവെച്ച് പോസ്റ്റർ അടിക്കാൻ പോകുവാണ്"

"പോടാ ചെക്കാ, നീ അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ലാന്ന് എനികറിയല്ലോ"

"ആരു പറഞ്ഞു ഞാൻ അതും ചെയ്യും അതിനപ്പുറവും ചെയ്യും നമുക്ക് കാണാം"

"എനിക്കറിയാത്തതൊന്നുമല്ലോ നിന്നെ..."

"സാമിനെ നീ അറിയാൻ പോകുന്നതേയുള്ളു മോളെ"

"ആണോ... ആണോ..." അത് പറഞ്ഞു അവൾ എന്നെ ഇളിയിൽ ഇക്കിളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെയുള്ള അവളുടെ ആ പ്രവർത്തിയിൽ വണ്ടി ഒന്ന് പാളി. ഭാഗ്യത്തിന് പെട്ടെന്ന് വെട്ടിച്ചത് കൊണ്ട് വീണില്ല.

"നീ എന്ത് പണിയാ കാണിച്ചത് പെണ്ണെ ഇപ്പോൾ വീണേനെ"

"പിന്നെ അങ്ങനെ വീഴുകയാണെങ്കിൽ വീഴട്ടെ..."

"എന്താന്ന് നീ എന്നെ കൊല്ലാൻ വേണ്ടി ഇറങ്ങിയതാണോ"

"കൊല്ലും ഞാൻ പക്ഷെ ഇങ്ങനെ ബൈക്കിൽ നിന്നും വീഴ്തിയല്ല സ്നേഹിച്ചു കൊല്ലും ഞാൻ"

"ഇന്ന് നല്ല സോപ്പാണല്ലോ മോളെ"

"പോടാ ചെക്കാ... സോപ്പാന്നുമല്ല'

"പിന്നെ... പിന്നെ..."

"ഹും..., ഇന്ന് എന്റെ ചെക്കനെ എല്ലാരും കളിയാക്കിയല്ലേ"

"ദേ എന്നെ കൊണ്ടൊന്നും പറയിപ്പിക്കല്ല് എല്ലാം ഒപ്പിച്ച് വെച്ചിട്ട്. ആ രമ്യാ മിസ്സിന്റെ ക്ലാസ്സിലിരുന്ന് ഞാൻ ഉരുക്കുകയായിരുന്നു"

"മിസ്സൊക്കെ കണ്ടോ?"

"പിന്നെ കാണാതെ, ഇനി നമ്മുടെ കോളേജിൽ കാണാൻ ആരുമില്ലന്നാണ് തോന്നുന്നത്. എന്റെ സംശയം അതല്ല എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാ ഊളകളുടെയും നമ്പർ നീ എന്തിനാ സേവ് ചെയ്തു വെച്ചേക്കുന്നത്."

"അത് ഞാൻ സേവ് ചെയ്തത് ഒന്നുമല്ല. നിന്റെയും എന്റെയും ഫോണിൽ ലോഗിൻ ചെയ്തേക്കുന്ന ഈമെയിലിൽ ഒന്നായത് കൊണ്ട് മോൻ സേവ് ചെയ്യുന്ന കോൺടാക്റ്റ് എന്റേലും വരുന്നതാണ്"

"ഓഹ് അങ്ങനെ! അപ്പോൾ എന്റെ

💬 Comments

View all comments