Chapter Title : പ്രേമ മന്ദാരം 1 [കാലം സാക്ഷി]

പരിഭവിക്കാറൂമില്ല.

വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ഉടനെ ഉച്ചക്ക് എടുത്ത ഫോട്ടോ ഞാൻ ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു. വെറുതെ എന്തിനാണ് ആവിശ്യം ഇല്ലാത്ത പൊല്ലാപ്പ്. എന്റെ ഫോണിൽ നിന്നും ഇത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ? അപ്പോഴത്തെ ഒരു ആവേശത്തിന് ചെയ്തതാണ് എന്നാൽ ഐഷിവിനെ ഒരുപാട് നോവിക്കാൻ ഒന്നും എനിക്ക് പറ്റില്ല.

പതിവ് പോലെ അന്നും പബ്ജി കളിയും മറ്റുമായി കടന്ന് പോയി. ഞാനും ഐഷുവും അങ്ങനെ രാത്രി ചാറ്റ് ചെയ്യാറോ ഫോൺ ചെയ്യാറോ ഒന്നുമില്ല. ആദ്യമൊക്കെ ചാറ്റ് ചെയ്യാൻ രണ്ടുപേർക്കും ഭയങ്കര ആവേശം ആയിരുന്നു. പിന്നെ എപ്പോഴും സംസാരിച്ചാൽ സംസാരിക്കാൻ വിഷയങ്ങൾ ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ തന്നെ ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ തുടങ്ങി.

ആദ്യം എനിക്ക് കുറച്ച് വിഷമം ആയെങ്കിലും അവൾക്ക് ഇഷ്ടമല്ലാത്തതിന് അവളെ നിർബന്ധിക്കുന്നത് ശരിയല്ല എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഞാനൊന്നും പറയാൻ പോയില്ല.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ അലാറം പോലെ ഐഷുവിന്റെ കാൾ വന്നു. എഴുന്നേറ്റ് റെഡിയായി അവളെ വീട്ടിൽ പോയി പിക്ക് ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ ഒരു അഞ്ചു തവണയെങ്കിലും അവൾ എന്നെ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നെ അത്രക്ക് വിശ്വാസം ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ്. എത്ര ശ്രമിച്ചാലും രാവിലെ എഴുനേൽക്കുക എന്ന് പറയറുന്നത് എനിക്ക് ഒട്ടും പറ്റാത്ത പരുപാടി ആണ് അത് അവൾക്കും അറിയാം.

അങ്ങനെ ഐഷുവിയും കൊണ്ട് ഞാൻ കോളേജിലേക്ക് തിരിച്ചു. എന്നത്തേയും പോലെ ഇന്ന് ആവിശ്യമീല്ലാതെ ബ്രേക്ക്‌ പിടിച്ച് അവളെ എന്റെ പുറകിൽ ഇടിക്കാനുള്ള ശ്രെമം ഒന്നും നടത്തിയില്ല. മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല ഐഷുവിന് എന്തെങ്കിലും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ എന്നോട് പിണങ്ങി നടക്കും പിന്നെ പിണക്കം മാറിയ ശേഷം അതെ കാര്യം ഞാൻ ഞാൻ ചെയ്താൽ പിന്നെ പിണങ്ങില്ല. പകരം മൊത്തം നുള്ളലും പിച്ചലുമൊക്കെയാകും. വെറുതെ എന്തിനാണ് തടി കേടക്കുന്നത്.

ബൈക്ക് കോളേജ് ഗേറ്റ് കടക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഇടത് വശത്തെ മതിലിനോട് ചേർന്ന് കുറച്ച് പിള്ളേർ കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മതിലേക്ക് നോക്കിയാണ് എല്ലാവരുടെയും നിൽപ്പ്. എന്താണ് കാര്യം എന്ന് അറിയാൻ വണ്ടി നിർത്തി ഞാൻ അവരുടെ ഇടയ്ലേക്ക് നടന്നു. പുറകെ ഐഷുവും.

മതിലിൽ ഒട്ടിച്ചിരുന്ന ചിത്രം കണ്ട് എന്റെ കാലുകൾ നിഛലമായി. വായിലെ അവസാന