Chapter Title : പ്രേമവും കാമവും 2 [ബഗീര]

അറിയുന്ന രഹസ്യമായിരുന്നു. വൃന്ദ ഒരു കളിക്കാരിയാണെന്നും ശ്രമിച്ചാൽ വളയുമെന്നും അവർക്കിടയിൽ ചർച്ചകളുണ്ടായി പക്ഷെ എന്തിനും പോന്ന മണികണ്ഠനെ ഓർക്കുമ്പോൾ അവരുടെ കാലിനടിയിൽ പൊങ്ങിയ പൗരുഷം താനെ താഴും .. സനൂപിന്റെ അയൽ വക്കത്താണ് മണികണ്ഠന്റെ വീട് അതുകൊണ്ട് തന്നെ വൃന്ദ വീട്ടിലുണ്ടാകുമ്പോഴൊക്കെ സനൂപിന് എന്നും കണ്ണിന് വിരുന്നാണ്. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യത്തിന് മണിയും വൃന്ദയും ആദ്യം വിളിക്കുന്നതും അവനെയാണ്. മണികണ്ഠന് അവൻ സ്വന്തം അനിയനെ പോലെയായിരുന്നു. ആ ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യം ആ വീട്ടിലും അവനുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ മണികണ്ഠനോടുള്ള ഭയം വൃന്ദ നല്കുന്ന കാഴ്ചകളിൽ മാത്രം തൃപ്തി അണയാൻ അവനെ നിർബന്ധിതനാക്കി ...

അരുൺ: നല്ലൊരു ചാൻസ് മിസ്സായല്ലോ മോനേ സനൂ ?

അഭി : സത്യം എന്നെയാറ്റാ വിളിച്ചെങ്കിൽ ഞാൻ പോയേനെ , ഒരുത്തൻ കെടന്ന് ഉറങ്ങിയേക്കുന്നു

സനൂപ്: അയിന് ഞാനറിഞ്ഞ ഈന വിളിക്കുന്നേന് . ഞാൻ കരുതി വല്ല കൊടിം കെട്ടാനാറ്റായിർക്കുന്ന്

അഭി : ആഹ് ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യൊല്ല മോനെ..

അരുൺ: സത്യം ഓളേം ബേക്കിലിരുത്തി ഇളം തണുപ്പത്ത് ബൈക്കിൽ ഉഫ് എന്ത് രസായിരിക്കുവേനും

അഭി : ഇടക്കിടെ ബ്രെയിക്ക് പിടിക്കുമ്പോൾ വൃന്ദേച്ചിന്റെ ആ ഇളനീർ പോലത്തെ മൊല നിന്റെ പുറത്ത് മുട്ടുന്നെ ആലോചിച്ചിട്ട് തന്നെ എനിക്ക് കുളിരു കോരുന്നു.

സനൂപ്: മതിയെടാ മൈരുകളെ എനിക്കിട്ട് ഉണ്ടാക്കിയത്. നീയൊക്കെ പറഞ്ഞ ആ ഇളനീരില്ലെ ഒരീസം അതു ഞാൻ ഈ കൈ കൊണ്ട് പറിച്ചെടുക്കേം ചെയ്യും അത് വായിൽ വച്ച് വെള്ളം കുടിക്കേം ചെയ്യും .

അഭി : ആഹ് പിന്നെ നിനക്ക് തിന്നാനും ,ചന്തി കഴുകാനും കൈ കാണൂലാന്ന് മാത്രം അത് മണിയേട്ടൻ ഇളനീർ കൊത്തുന്നതു പോലെ ഇങ്ങ് കൊത്തി എടുക്കൂന്ന് മാത്രം..

സനൂ : ശ്ശെ മൂഡ് പോയി നീ ഒരെണ്ണം കൂടെ ഒഴിക്ക്..

അഭി ഒരു പെഗ് സനൂപിന് ഒഴിച്ചു കൊടുത്തു, അവൻ കുടിച്ചതിനുശേഷം അടുത്ത പെഗ് അരുണിനും ഒഴിച്ചു കൊടുത്തു. അവസാനത്തെ പെഗ് സ്വയം ഒഴിച്ച് കുടിച്ച് കുപ്പി പുറകിലെ കുഴിയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു..

സനൂ : ഡാ എനിക്ക് ഒന്നും ആയില്ല..

അരുൺ: