Chapter Title : പ്രിയം [Rashford]

അഞ്ജുഃ മിണ്ടാതിരിക്കാനോ, നിങ്ങള്‍ ആദ്യം മിണ്ടാതിരി. നിങ്ങള്‍ ഒരു അമ്മയാണോ. മകന്‍റെ പ്രായമുള്ള ഒരുത്തനുമായി. ശ്ശേ… നാണമാകില്ലെ? അതെങ്ങനെയാ പണ്ട് തൊട്ടെ എല്ലാരേയും കാണിച്ച് കൊണ്ട് അല്ലെ നടപ്പ് പിന്നെങ്ങനെയാ.

പ്രിയതഃ പ്ഫാ നായിന്‍റെ മോളെ മിണ്ടാ തിരിയെടി. നീ ആരോടാടി നിന്ന് ചിലയ്ക്കുന്നെ? കൂടുതല്‍ സംസാരിച്ചാല്‍ നിന്നെ എടുത്ത് ഞാന്‍ പുഴയെലറിയും. നിനക്കെന്നെ അറിയില്ല. മനസ്സിലായോടി.

അഞ്ജു ഞെട്ടി തരിച്ച് പോയി. ഇതുവരെ തന്നെയൊന്ന് വഴക്ക് പോലും പറയാത്ത അമ്മ, ഇപ്പോള്‍ തന്നെ തെറി പറയുന്നം. അത് അവള്‍ക്ക് പെട്ടെന്ന് ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ പറ്റിയില്ല. അവളാകെ സ്തംഭിച്ച് പോയി. പ്രിയതയുടെ അവസ്ഥയും വ്യത്യാസമല്ലായിരുന്നു. ആദ്യമായി ആണ് അവള്‍ അഞ്ജുവിനോട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നെ. അതവളുടെ ഉള്‍മനസ്സിനെ വല്ലാതെ ഉലച്ചു.

നന്ദുഃ അഞ്ജു നീ താഴോട്ട് പോ, ഞങ്ങള്‍ ഡ്രെസ്സ് ചെയ്തിട്ട് വരാം.

അവള്‍ അനങ്ങിയില്ല. അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു.

നന്ദുഃ അഞ്ജു, പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലെ, താഴോട്ട് പോ. ഞങ്ങള്‍ വരാം.

ഇപ്പോള്‍ അവള്‍ അത് കേട്ടു. അവള്‍ വേഗം ഡോര്‍ തുറന്ന് പുറത്തോട്ട് പോയി. പ്രിയത അപ്പോഴും നിന്ന് വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. നന്ദു അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചോണ്ടിരുന്നു.

അഞ്ജു താഴേക്ക് പോയി അവിടുത്തെ സോഫയിലിരുന്ന്. അവള്‍ക്കൊന്നും വിശ്വസിക്കാനായില്ല. താന്‍ അവരെ പൊക്കിയിട്ടും, അവരോട് അത്രയും ദേഷ്യപ്പെട്ടിട്ടും രണ്ട് പേര്‍ക്കും ഒരു കുലുക്കം ഇല്ല. ഒരു ഞെട്ടലോ പേടിയോ ഒന്നും കണ്ടില്ല. കൂടാതെ അമ്മ തന്നോട് ചൂടാകുകയും ചെയ്തു. അഞ്ജു ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അവിടെയിരുന്ന്. അവള്‍ക്കും ഓരോന്ന് ഓര്‍ത്ത് ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല. അവള്‍ക്കും ദേഷ്യം വന്ന് തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് ഒരു