Chapter Title : പ്രിയം [Rashford]

പ്രിയത അഞ്ചാമതും ഒരു പെഗ്ഗൊഴിച്ചു. ഒറ്റയടിക്ക് അത് അവള്‍ വിഴുങ്ങി.

നന്ദുഃ അയ്യോ മാഡം പതുക്കെ.

പ്രിയതഃ ആഹ് എന്ത് പതുക്കെ. സ്വന്തം ചോരയൊക്കെ പറയുന്നത് കേട്ടില്ലെ. മൈരൊക്കെ. എങ്ങോട്ടേലും പോകട്ടെ. എവിടേലും പോയി തുലയട്ടെ.

അവള്‍ ചെറുതായി വിതുമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു. നന്ദു വേഗം ഗ്ലാസ്സ് താഴെവെച്ച് പ്രിയതയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവന്‍ അവളുടെ അരികിലായി ഇരുന്നു. അവളുടെ ഇടതുകൈയുടെ മേല്‍ കൈവെച്ച് അവന്‍ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. “എയ് മാഡം പോട്ടെ, വിട്ടുകള”. അവന്‍ അവളുടെ കൈയില്‍ തടവിക്കൊണ്ടിരുന്നു. രണ്ട് പേരുടെയുട തുടകള്‍ ഇപ്പോള്‍ മുട്ടിയാണ് ഇരിക്കുന്നത്.

പ്രിയതഃ ഏയ് എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെടാ. എല്ലാം ഒന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍…

നന്ദു കൈകള്‍ അവളുടെ തോളത്തൂടെ ഇട്ടു. അവളെ ചെറുതായി തട്ടി തട്ടി ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. പ്രിയത ശരിക്കും അതു ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. സ്വന്തം മകള്‍ തന്നെ പറ്റി സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ട് അവള്‍ വല്ലാതെ സങ്കടപ്പെട്ടു. അപ്പോഴാണ് ഒരാശ്വാസം എന്ന പോലെ നന്ദുവിന്‍റെ സാമീപ്യം.

അവന്‍ കൂടെയുള്ളത് അവള്‍ക്ക് വല്ലാത്ത ഒരാശ്വാസം തരുന്നു. നന്ദു അവളുടെ മിനുസമാര്‍ന്ന പുറത്തില്‍ മെല്ലെ തടവാന്‍ തുടങ്ങി. ലഹരി അവരുടെ രണ്ടു പേരുടെയും മനസ്സില്‍ തിരി കൊളുത്തിയിരിക്കുന്നു. പ്രിയത അവനിലേക്ക് കുറച്ചൂടെ ചേര്‍ന്നിരുന്നു. വര്‍ഷങ്ങളായി ഒരു പുരുഷന്‍റെയടുത്ത് ഇങ്ങനെ ഒട്ടിച്ചേര്‍ന്നിരുന്നിട്ട്. അവന്‍ തടവുന്നത് നിര്‍ത്തിയില്ല. ഒരു പ്രത്യേകതരം സുഖം.

എന്തൊരു സോഫ്റ്റാണ് മാഡത്തിന്‍റെ ബോഡി. അവന്‍ ഓര്‍ത്തു. അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ താഴേക്ക് ചെന്നു. തന്നിലേക്ക് ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് സാരിതലപ്പ് ചെറുതായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ അവളുടെ മുലകളുടെ വിടവ് എടുത്ത് കാണുന്നു. ആ മുഴുപ്പുകളുടെ നിറവും വെളുപ്പും കണ്ട് അവന്‍റെ വായില്‍