Chapter Title : പ്രിയം [Rashford]

പ്രിയത അവളെ മിഴിച്ച് നോക്കി.

ടീനഃ മാഡം, മാഡം ചെയ്തതില്‍ ഒരു തെറ്റുമില്ല. അവന്‍ പ്രായപ്പൂര്‍ത്തിയായത് അല്ലെ. പിന്നെ ഇതൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ സാധാരണയാണ്.

പ്രിയതഃ ആണല്ലെ.

ടീനഃ പിന്നെയല്ലെ, ഇപ്പോഴത്തെ ചെറുപ്പക്കാര്‍ക്ക് പ്രായമുള്ള സ്ത്രീകളോടാണ് താത്പര്യം. മാഡത്തിനെ പോലെയുള്ള ആളെ ആരെങ്കിലും വേണ്ട എന്ന് പറയുവോ? പിന്നെ മാഡത്തിന്‍റെ മോള്‍ പറഞ്ഞത്. അതങ്ങ് വിട്ടുകള. ഇങ്ങനെയൊരു മോള്‍ ഇല്ല എന്ന് വിചാരിച്ചാല്‍ മതി ഇന്നത്തോടെ.

പ്രിയതഃ ആഹ്.

പ്രിയത അപ്പോഴും ചെറിയ വിഷാദത്തിലായിരുന്നു. ടീനയക്ക് അതു മനസ്സിലായി.

ടീനഃ മാഡം, എന്നെയോര്‍ത്ത് പേടിക്കണ്ട, ഞാനൊരിക്കലും മാഡം മോശമാണ് എന്ന് വിചാരിക്കുന്നില്ല. ഞാനെന്ന് അല്ല, മാഡത്തിനെ അടുത്തറിയാവുന്ന ആരും അങ്ങനെ കരുതില്ല. മാഡം ഇനി ആരെ കൊന്നിട്ട് വന്ന് നിന്നാലും ഞാന്‍ മാഡത്തിന്‍റെ കൂടെ കാണും. കാരണം അത്രമാത്രം മാഡം എന്നെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. മാഡം ഇല്ലെങ്കില്‍ ഞാനില്ല. അന്യാവശ്യ ചിന്തകള്‍ വേണ്ട, just enjoy it madam.

ടീനയുടെ വാക്കുകള്‍ പ്രിയതയുടെ ഹൃദയത്തില്‍ പതിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ ചെറുതായി ഈറനണിഞ്ഞു. അവള്‍ ടീനയുടെ തോളത്ത് കൈവെച്ചു.

പ്രിയതഃ താങ്കയ്യൂ ടീന, I needed this.

ടീനഃ ഏയ്…..

അവളും ചെറുതായി ഈറനണിഞ്ഞു. രംഗം വഷളാക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ടീന പറഞ്ഞു.

ടീനഃ ഓക്കെ, മാഡം പോയി ഡ്രസ്സ് ചെയ്യു. ഞാന്‍ പോട്ടെ.

പ്രിയതയെ ഒന്ന് ഹഗ്ഗ് ചെയ്തിട്ട് അവള്‍ പോയി. അവള്‍ പോകുന്നത് വരെ പ്രിയത നോക്കിനിന്നു. അവള്‍ പോയി കഴിഞ്ഞ് പ്രിയത വീണ്ടും കട്ടിലിലേക്ക വീണു. ഇപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് സമാധാനം ആയി. ഒരു ഭാരം ഇറക്കിവെച്ച ഫീല്‍. തന്‍റെ മകളെക്കാള്‍ സ്നേഹം തന്‍റെ ചുറ്റുമുള്ളവര്‍ക്കുണ്ട് എന്ന ചിന്ത അവളെ സമാധാനപ്പെടുത്തി. കുറച്ച് നേരം കിടന്നതിന് ശേഷം അവള്‍ കല്യാണത്തിന് വേണ്ടി ഒരുങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി.

വീട്ടില്‍ കേറി നന്ദുവാകെ ഒരു ട്രാന്‍സിലാണ്. വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതി. അഞ്ജുവിനെ കളിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പോലും ഇത്രയും സംതൃപ്തിയുണ്ടായിട്ടില്ല. അവന്‍ ചുറ്റും നോക്കി. ആരെയും കാണുന്നില്ല, കണ്ടാല്‍ പെട്ടു. എന്ത് കാരണം പോലും പറയും. സമയം ആണേല്‍ എഴര. അവന്‍ മെല്ലെ നടന്നു.

അമ്മഃ ഓ വന്നോ….