Chapter Title : പ്രിയമാനസം

നാട്ടുകാരെ ആണോ ??അവളോട് ഇഷ്ടമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞാലോ എന്നവൻ ചിന്തിച്ചു.എന്നാൽ അത് കൊണ്ട് ഉണ്ടാവുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ ചെറുതല്ല എന്നവന് അറിയാമായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവളോട് ഒന്നും പറയണ്ട എന്നാണ് അവൻ തീരുമാനിച്ചത്. മനുവേട്ടൻ എന്താണ് ആലോചിക്കുന്നത്??ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ? മനുവിന് അവളുടെ കണ്ണില്ലേക്ക് നോക്കാൻ ഉള്ള ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മനസ്സ് കല്ലാക്കി കൊണ്ട് അവൻ അവളെ ഇഷ്ടമല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. മനുവേട്ടനോട് എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി പറയാൻ അല്ലെ ഞാൻ പറഞ്ഞത്??അങ്ങനെ നോക്കാത്തപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് മനസിലായി മനുവേട്ടന് എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന്. എനിക്ക് അത് മതി. ഈ ഒരു അറിവ് മാത്രം മതി എനിക്ക് ജീവിതകാലം മുഴുവനും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാൻ. എന്നാൽ വേറെ ഒരാണിന്റെ ഭാര്യയായി മാത്രം ഞാൻ ജീവിക്കില്ല. നാളെ ആ കല്യാണം നടക്കില്ല മനുവേട്ടാ അതിന് ആരൊക്കെ നിര്ബന്ധിച്ചാലും ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. ഇനി ആ കല്യാണപ്പന്തൽ വരെ എന്നെ എത്തിച്ചാലും എന്റെ ശവത്തിലെ കുമാർ താലികെട്ടു. അത് മനുവേട്ടൻ ഓർത്തു വെച്ചോ. ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതിരുന്നിട്ട് മാനസ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൻ നില്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്കു ഒരല്പം ദേഷ്യം തോന്നി. അവൾക്കു പിന്നെ ഒന്നും പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പോകുവാണെന്നു പറഞ്ഞു. അവൾ തിരിഞ്ഞു. എന്നാൽ അവൾ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു വീണ്ടും അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു അവന്റെ ചുണ്ടോട് അവളുടെ ചുണ്ട് ചേർത്തു.