Chapter Title : പ്രിയപെട്ടവൾ [അഫ്സൽ അലി]

മനസ്സിലാക്കി അവനു വേണ്ടി അവൾ ജീവിക്കുകയും ചെയ്തു.

"ഇക്കാ..."

അഫ്സലിന്റെ മേലെ ഇരുന്ന് അവന്റെ കുണ്ണയിൽ പൊതിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ രതിമൂർച്ചയിലേക്ക് ആനയിച്ചു കൊണ്ട് അവളും സ്വയം രതിമൂർച്ചയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കിടന്നു.

"മ്മ്മ്ഹ.."

"നാളെ എനിക്കൊരു സാധനം കൊണ്ട് തരുമോ?"

"എന്ത്?"

"പീരിയഡ്സ് ആയില്ല ഇതുവരെ... ലക്ഷണങ്ങളും കാണാനില്ല... ഒരു സംശയം... അതൊന്ന് തീർക്കാനാ..."

"എന്ത് സംശയം?"

"ഓഹ്... എന്റെ മണ്ടാ... പത്ത് മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ഇങ്ങളൊരു വാപ്പ ആവുമോന്ന് സംശയം. അതൊന്ന് നോക്കാൻ..."

"ഏഹ്ഹ്??? സത്യം?"

"അത്രക്ക് അങ്ങോട്ട് സന്തോഷിക്കണ്ട... സംശയം മാത്രേ ഉള്ളൂ"

"ശേ... ഞാനങ്ങു കൊതിച്ചു പോയി..."

ഇഷയുടെ വയറ്റിൽ അഫ്സലിന്റെ കുഞ്ഞു വളരുന്നെന്ന വാർത്ത അവരെക്കാൾ ആനന്ദത്തിൽ ആക്കിയത് അലിയെയും അസ്മയെയും ആണ്... മാളിയേക്കൽ തറവാട്ടിൽ ഉത്സവപ്രതീതി ആയിരുന്നു.

ഇഷയുടെ ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും അസ്മ അവളോടൊപ്പം കൂടി. വീട്ടിലെ പണികൾ ജോലിക്കാരിയെ ഏല്പിച്ചു അസ്മ ഇഷയുടെ പരിചരണം സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു.

"എന്റെ കുട്ടീനെ നോക്കാൻ ഞാൻ മതി. അതിനു ഇങ്ങൾ പുറത്തൂന്ന് ആരെയും നോക്കണ്ട"

ഇഷയുടെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ ഒരു ജോലിക്കാരിയെ നിർത്താമെന്ന അലിയുടെ അഭിപ്രായം അസ്മ മുളയിലേ നുള്ളി.

"ഓളെ... എന്റെ മോളാ... ഓൾക്ക് വേണ്ടത് ഞാൻ ചെയ്ത് കൊടുക്കും... അതിനു വേറെ ആരും വേണ്ട"

അലിയോട് കെറുവിച്ചു നിൽക്കുന്ന അസ്മായേ കണ്ട് ഇഷയുടെ കണ്ണുകളിൽ സന്തോഷത്തിന്റെ പൂത്തിരികൾ കത്തി...

നിറവയറുമായി കിടക്കുന്ന ഇഷയോടൊത്ത് അവളുടെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിലേക്ക് പറ്റിച്ചേർന്നു കിടക്കുന്ന അഫ്സലിന്റെ ദണ്ടിനെ കയ്യിൽ എടുത്തവൾ കുണ്ടിപ്പന്തുകൾക്ക് ഇടയിലെ മലധ്വാരത്തിലേക്ക് മുട്ടിച്ചു വച്ചു കൊടുത്തു...

"ഇക്കാ... കൊതിയടക്കി നിൽക്കുകയല്ലേ ഇങ്ങളെ കുട്ടൻ... അവനെ നിരാശനാക്കേണ്ട"

വേണ്ടെന്ന് അവൻ പലയാവർത്തി പറഞ്ഞെങ്കിലും അവന്റെയുള്ളിലെ ആഗ്രഹം മനസ്സിലാക്കി അവളുടെ പിൻവാതിൽ അവനായി തുറന്നു കൊടുത്തു.

അവന്റെ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിനോട് പലർക്കും തോന്നിയ അസൂയ കൊണ്ടോ അവരുടെയൊക്കെ കണ്ണുകടി കൊണ്ടോ അവളുമൊത്തുള്ള ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കാൻ ദൈവം അവനെ സമ്മതിച്ചില്ല.

എട്ടാം മാസത്തിലെ ചെക്കപ്പിന് പോയ അവരുടെ ഒപ്പം അലിയും അസ്മായും ഒപ്പം കൂടി. ഡോക്ടറേ കണ്ടിറങ്ങി ഭക്ഷണവും കഴിച്ചു മടങ്ങുന്ന