Chapter Title : പ്രിയപ്പെട്ട അമീറ [Safvan]

ഞാൻ: ആമി എന്തേ അമ്മായി.
അമ്മായി: അവൾക്ക് ഭയങ്കര വയറുവേദന അവൾ ആ റൂമിൽ കിടക്കുന്നുണ്ട് ണ്ട്.
ഞാൻ അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ പോയി വാതിൽ ചാരിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഞാൻ മെല്ലെ തുറന്നു നോക്കി അവൾക്ക് കമഴ്ന്നു കിടക്കുകയാണ്. അവൾക്ക് പിരീഡ്സിന്റെ സമയമായി എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി.
ഞാൻ പുറത്തേക്ക് തന്നെ പോകുന്നു.
എൻറെ മനസ്സിൽ ആകെ വേവലാതി നിറഞ്ഞു. ഇനി പഴയത് പോലെ അവൾ എന്നോട് മിണ്ടു ല്ലേ..
അവൾക്ക് വയറുവേദന കാരണം അമ്മായി എന്നോട് പല്ല് പോയി തേക്കാൻ പറഞ്ഞു ചായ എടുത്തു വച്ചു.
അമ്മായി: എന്താടാ നിൻറെ മുഖം വല്ലാണ്ട് ഇരിക്കുന്നത്.
ഞാൻ: ഓന്നും ഇല്ലാ.
ഞാൻ ചായ വേഗം കുടിച്ചു ഉമ്മറത്ത് പോയിരുന്നു. എന്റെ മനസ്സിൽ മുഴുവൻ അവൾ ഇനി എന്നോട് മിണ്ടില്ല എന്ന് വേവലാതിയായിരുന്നു.
അവൾക്ക് വയറുവേദന കാരണം ജാനകിയടത്തിയായിരുന്നു വീട് മുഴുവൻ തുടക്കുന്നതും. അന്ന് അമ്മായിയാണ് ചോലയിലേക്ക് ഡ്രസ്സുകൾ അലക്കാൻ പോയത്.
അമ്മായി പോയ സമയത്ത് ഞാൻ അവളുടെ റൂമിൽ വീണ്ടും ചെന്നു. അവൾക്ക് കമിഴ്ന്നു കിടക്കുക തന്നെയാണ്. വീണ്ടും ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തിരിച്ചുപോന്നു.
ചോലയിൽ നിന്ന് വന്നതിനുശേഷം അമ്മായി ഭക്ഷണം എടുത്തു വച്ചു അവളെയും വിളിച്ചു അവൾ ക്ഷീണിതയോടെ എഴുന്നേറ്റ് വരുന്നതുകൊണ്ട് എനിക്ക് പാവം തോന്നി ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും വിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ഭക്ഷണം കഴിച്ച ഉടനെ അവൾ വീണ്ടും പോയി കിടന്നു രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം ഇത് ആവർത്തിച്ചു. പരസ്പരം ഞങ്ങളൊന്നും മിണ്ടാതെ മൂന്നാല് ദിവസം. എൻറെ ജീവിതത്തിൽ ഇത് ആദ്യത്തെ അനുഭവമാണ് സങ്കടം സഹിക്കാൻ വയ്യാതായി ഒരു ദിവസം നന്നായി ചോലയിലേക്ക് പോയ സമയം അവൾ ഉമ്മറത്ത് വന്നിരിക്കുന്നുണ്ട്. ചാരുപടിയിൽ തല തല ചായ്ച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്. വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ഞാനൊന്നും മിണ്ടാതെ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
ആമി: ഡാ നിനക്ക് എന്നോട് പിണക്കമാണോ.
ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
ഞാൻ : നീയല്ലേ എന്നോട് മിണ്ടാതിരുന്നത്
ആമി: എനിക്ക് വയ്യാഞ്ഞിട്ടല്ലേ..
ഞാൻ: ഇതിനുമുമ്പും വയ്യാതിരുന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ എന്നൊന്നും ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ.
ആമി: എന്നിട്ട് നീ ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോലും വന്നില്ലല്ലോ.
ഞാൻ: ഞാൻ വന്നിരുന്നു നീ വയ്യാതെ കിടക്കുന്നത് കാരണം ഞാൻമിണ്ടാതെ പോയതാണ്.
ആമി: ഞാൻ കിടക്കുകയാണെങ്കിലും നീ എന്നോട് മിണ്ടാറുണ്ടായിരുന്നല്ലോ.
ആമി: ബ
അവൾ എന്ന അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.