Chapter Title : പുകയുന്ന പക 2 [അമവാസി]

എന്ന് ഒരാൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇതിനു കാരണക്കാർ എന്റെ മുന്നിൽ എത്തിക്കും അതിനുള്ള സൂചന തരും അവരോടു പ്രതികാരം ചെയ്യാനും എനിക്ക് ശക്തി തരും..

എന്നിട്ട് കുളിച്ചു ഒരു നൈറ്റി എടുത്തു ഇട്ടു ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ ഇരുന്നു പക്ഷെ അവൾക് പിന്നീട് എല്ലാത്തിനെയും ഉള്ളു കൊണ്ട് ഭയം ഇണ്ടാക്കി

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മീനുവിന്റെ റൂമിന്റെ കാളിങ് ബെൽ അടിക്കുന്നു അവൾ ചെന്നു വാതിൽ തുറന്നു

സോമൻ : aa മോളെ എപ്പോഴാ നമ്മക് പോവേണ്ടത് മീനു : എനിക്ക് കൊറച്ചു നേരം ഒന്നും റസ്റ്റ്‌ വേണം

ഒന്നും പറയാതെ ദേഷ്യത്തോടെ വാതിൽ അടച്ചു.. എന്നാൽ സോമാനിൽ അതൊരു പേടി ഉണ്ടാക്കിൽ കാരണം കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണും ആയിരുന്നു നിൽക്കുന്ന മീനുവിന്റെ മുഖം ആയിരുന്നു അയാൾക്ക്‌ വേണ്ടത് എന്നാ ഇപ്പൊ അത് നേരെ തിരിച്ചു

തിരിച്ചു വരുവാനായി വണ്ടിയിൽ കേറി വണ്ടി പതിയെ നീങ്ങി തുടങ്ങി... നഗര വിധിയിൽ നിന്നും വണ്ടി പതിയെ പതിയെ പോയി തുടങ്ങി. അവർ പോകുന്ന വശത്തായി ഒരു സ്മാശനം കണ്ടു അതു കണ്ടതും മീനു

മീനു : ഒന്ന് വണ്ടി നിർത്തു സോമൻ : എന്താ മോളെ..

അത് കേട്ടതും driver വണ്ടി നിർത്തി മീനു ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഡോർ തുറന്നു തന്റെ ചിലങ്കയും കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട്‌ പോയി അതിന്റെ മുമ്പിൽ പോയി അത് വലിച്ചെറിഞ്ഞു തന്നിലെ കല മരിച്ചെന്നു അവൾ മനസ്സിനെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ആദ്യ ചുവട് ആയിരുന്നു അത് എന്നിട്ട് ഡോർ തുറന്നു വണ്ടിയിൽ കേറി ഇതൊക്ക സോമാനിൽ എന്തെക്കെയോ എവിടെയൊക്കെയോ അസ്വാസ്തം ആക്കി

അങ്ങനെ വീട്ടിൽ എത്തി മീനു ആരോടും അങ്ങനെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോയില്ല റൂമിൽ കേറി വാതിൽ അടച്ചു എന്നാൽ സാധാരണ പരിപാടി കഴിഞ്ഞു വന്ന അവൾ ഗുരുക്കളോട് വിശേഷം പങ്കു വെക്കുന്നത് ആണ്.. ഇതു ഗുരുക്കലിലും ഒരു സംശയം ഉണ്ടാക്കി ഗുരുക്കൾ പോയി അവളുടെ വാതിലിൽ മുട്ടി

ഗുരുക്കൾ : മീനു മോളെ... മീനു

അല്പം കഴിഞു വാതിൽ തുറന്നു മീനു വന്നു aake ഒരു അസ്വസ്തം ആയിരുന്നു അവളുടെ മുഖം

: എന്താ വയ്യേ നിനക്ക് വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു അല്ലോ മീനു : എന്തോ നല്ല തല വേദന യാത്രയുടെ ആവും ഗുരുക്കൾ : അതിനു നീ ഇങ്ങനെ പോണത് ആദ്യം ആയി ഒന്നും അല്ലല്ലോ പിന്നെ