Chapter Title : പുനർജനി [വേദ]

കണ്ണുകളിൽ വാത്സല്യം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.

"നന്നായി ഉറങ്ങിയോ മനു?" അവൾ മൃദുവായി ചോദിച്ചു.

എനിക്ക് മറുപടി പറയാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. എൻ്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടങ്ങളും ഭാരങ്ങളും ഇറക്കിവെച്ചതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയായതുപോലെ, അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി. അറിയാതെ എൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അതൊരു സന്തോഷത്തിൻ്റെ കരച്ചിലായിരുന്നു. ഇത്രയും നാളത്തെ ഏകാന്തതയ്ക്ക് ശേഷം ലഭിച്ച സ്നേഹം എന്നെ വല്ലാതെ ദുർബലനാക്കിയിരുന്നു.

"ഇത്രയും കാലം... ഇത്രയും കാലം ഞാൻ ഈ ചൂട് ആഗ്രഹിക്കുകയായിരുന്നു," ഞാൻ വിതുമ്പലോടെ പറഞ്ഞു. "ഇന്നലെ രാത്രി... അത് എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു."

അവർ എൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. "നീ വിഷമിക്കേണ്ട മനു. നിനക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടതെല്ലാം തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്. ഇനി നിനക്ക് തനിച്ചാകേണ്ടി വരില്ല."

ആ നിമിഷം ഞാൻ അനുഭവിച്ച വൈകാരികമായ സുരക്ഷിതത്വം വാക്കുകൾക്ക് അതീതമായിരുന്നു. എൻ്റെ ആത്മാവ് തന്നെ ശാന്തമായതുപോലെ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.

ജീവിതം എനിക്ക് വേണ്ടി വാതിൽ തുറന്നതായി അപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി.

__________

തുടരും.