Chapter Title : പുനർജനി [വേദ]

എൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അതൊരു സന്തോഷത്തിൻ്റെ കരച്ചിലായിരുന്നു. ഇത്രയും നാളത്തെ ഏകാന്തതയ്ക്ക് ശേഷം ലഭിച്ച സ്നേഹം എന്നെ വല്ലാതെ ദുർബലനാക്കിയിരുന്നു.

"ഇത്രയും കാലം... ഇത്രയും കാലം ഞാൻ ഈ ചൂട് ആഗ്രഹിക്കുകയായിരുന്നു," ഞാൻ വിതുമ്പലോടെ പറഞ്ഞു. "ഇന്നലെ രാത്രി... അത് എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു."

അവർ എൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. "നീ വിഷമിക്കേണ്ട മനു. നിനക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടതെല്ലാം തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്. ഇനി നിനക്ക് തനിച്ചാകേണ്ടി വരില്ല."

ആ നിമിഷം ഞാൻ അനുഭവിച്ച വൈകാരികമായ സുരക്ഷിതത്വം വാക്കുകൾക്ക് അതീതമായിരുന്നു. എൻ്റെ ആത്മാവ് തന്നെ ശാന്തമായതുപോലെ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.

ജീവിതം എനിക്ക് വേണ്ടി വാതിൽ തുറന്നതായി അപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി.

__________

തുടരും.