Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം [ജോൺ എബ്രഹാം]

ഒരു വലിയ മനുഷ്യന്റെ കരുതലും അതേസമയം ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ഒരു പ്രത്യേക അടുപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്കിൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
​"ഇന്നലെ കണ്ടതേ ഉള്ളൂ എങ്കിലും, സുനിതയെ കണ്ട അതേ ആത്മബന്ധം എനിക്ക് മോളോടും തോന്നുന്നുണ്ട് മീരേ... നീ ഈ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കും എന്റെ ഉള്ളിലെ പഴയ ഓർമ്മകളെ ശരിക്കും ഉണർത്തുന്നു. ഈ വീട് ഇത്രയും കാലം ഒരു ശ്മശാനം പോലെ നിശബ്ദമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇന്ന് നിന്റെ ഈ രൂപവും ആ ഐശ്വര്യവും കാണുമ്പോൾ ഈ മണ്ണിൽ വീണ്ടും ജീവൻ വരുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നുന്നു."
​അങ്കിൾ അവളുടെ കൈകളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് അമർത്തിക്കൊണ്ട് തുടർന്നു:
​"രാഹുലിന് നിന്നെപ്പോലൊരു പെണ്ണിനെ കിട്ടിയത് വലിയ ഭാഗ്യം തന്നെയാണ്. പക്ഷേ, ഈ തറവാടിന്റെ പ്രൗഢി തിരിച്ചറിയുന്ന, നിന്നെപ്പോലൊരു പെണ്ണിനെ ഇത്രയും കാലം ഞാൻ ഇവിടെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്നു. നിന്റെ ഈ കൈകളിൽ പിടിച്ചു സംസാരിക്കുമ്പോൾ... എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം തോന്നുന്നുണ്ട്. ഈ ഐശ്വര്യം എന്നും ഇവിടെ ഉണ്ടാവണം."
​അങ്കിളിന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ കൈകൾക്കുള്ളിൽ തന്റെ കൈകൾ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. ആ സ്പർശനം നൽകിയ സുരക്ഷിതത്വവും ലഹരിയും അവൾ ഒരുപോലെ ആസ്വദിച്ചു. കാവി മുണ്ടുടുത്ത്, പൗരുഷം തുളുമ്പുന്ന ആ രൂപം തന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടാതെയായി

അങ്കിൾ ഞാൻ മുകളിലേക്ക് പോവട്ടെ, രാഹുൽ എണീക്കാറായിട്ടുണ്ട്..." എന്ന് പറഞ്ഞ് മീര പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു.
​അവൾ ഓരോ പടിയും കയറി മുകളിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ നോട്ടം അവളിൽ തന്നെ തറഞ്ഞു നിന്നു. ഇടുപ്പിൽ മുറുക്കി ഉടുത്തിരുന്ന ആ സെറ്റ് സാരി അവളുടെ ശരീരവടിവുകളെ എടുത്തു കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഓരോ ചുവടു വെക്കുമ്പോഴും ആ സാരിക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ ചന്തികൾ താളാത്മകമായി ഇളകുന്നത് അങ്കിൾ കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ നോക്കി നിന്നു.
​ആ പഴയ തറവാടിന്റെ മരപ്പടികൾ കയറുമ്പോൾ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ആ പ്രകമ്പനവും സാരിയുടെ ഉലച്ചിലും താഴെ നിൽക്കുന്ന അങ്കിളിന്റെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു തീയുണ്ടാക്കി. ഒരു കവിതാ