Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

മീരയെ നോക്കി അദ്ദേഹം പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

​അങ്കിൾ: "ഇത്... ഇത് എന്റെ പുനർജനിച്ച... സുനിതയ്ക്ക് വേണ്ടി! ❤️"
​അവർ മൂവരും ഗ്ലാസുകൾ തമ്മിൽ മുട്ടിച്ചു—'ചിയേഴ്സ്!'

​മീര വൈൻ ഗ്ലാസിൽ ഒരു സിപ്പ് എടുത്തു. ആ ലഹരിയേക്കാൾ അവളെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചത് അങ്കിളിന്റെ ആ വാക്കുകളായിരുന്നു. രാഹുൽ തന്റെ ഗ്ലാസിലെ റം ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചു തീർത്ത് അവരെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

​രാഹുൽ: "അങ്കിൾ... സുനിത പുനർജനിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞത് നൂറു ശതമാനം ശരിയാണ്. ആ ചുവന്ന സാരിയിൽ മീരയെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് പോലും അങ്ങനെ തോന്നുന്നുണ്ട്. അങ്കിളിന്റെ ആ പഴയ സന്തോഷം ഇനി തിരിച്ചു കിട്ടും. അതിന് മീര ഇവിടെയുണ്ടാകും."
​അങ്കിൾ മീരയുടെ അരികിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങി നിന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ അവളുടെ തോളിൽ ഒന്ന് അമർന്നു. മീര ആ സ്പർശനം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അങ്കിളിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.

​മീര: "അങ്കിൾ... ഇനി സുനിത ആന്റി പോയി എന്ന് ഓർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട. അങ്കിളിന് എന്താവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും, എപ്പോൾ സംസാരിക്കണം എന്ന് തോന്നിയാലും ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ടാകും. അങ്കിളിന്റെ സന്തോഷമാണ് എനിക്കും വലുത്."

​ആ ബാർ റൂമിലെ അന്തരീക്ഷം പതുക്കെ ചൂടുപിടിച്ചു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. അങ്കിൾ തന്റെ സങ്കടങ്ങളെല്ലാം മറന്ന് മീരയുടെ ആ സൗന്ദര്യത്തിൽ ലയിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. രാഹുൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവർക്ക് രണ്ടുപേർക്കും തനിയെ സംസാരിക്കാൻ അവസരം ഒരുക്കി അല്പം മാറി നിന്നു.

ആ ബാർ റൂമിലെ നീല വെളിച്ചത്തിൽ വികാരങ്ങൾ അണപൊട്ടി ഒഴുകുകയായിരുന്നു. ലഹരിയുടെയും ഓർമ്മകളുടെയും ആഴത്തിൽ അങ്കിളിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി. അദ്ദേഹം രാഹുലിനെ നോക്കി വളരെ വിനയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

​അങ്കിൾ: "രാഹുൽ... ഞാൻ എന്റെ സുനിതയെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചോട്ടെ? എനിക്ക്... എനിക്ക് വല്ലാതെ വരുന്നു..."

​രാഹുൽ ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ ഗ്ലാസ് ടേബിളിൽ വെച്ചു.

​രാഹുൽ: "എന്താണ് അങ്കിൾ ഇത്! ഞാൻ ഇത്രയും നേരം പറഞ്ഞിട്ടും അങ്കിളിന് കാര്യം മനസ്സിലാകുന്നില്ലേ? അങ്കിൾ അങ്കിളിന്റെ ഭാര്യയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ എന്റെ സമ്മതം ചോദിക്കണോ? അവൾ ഇപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ സുനിതയല്ലേ... പൊയ്ക്കോ അങ്കിൾ!"
​അത് കേട്ടതും അങ്കിൾ ആവേശത്തോടെയും അതിലേറെ സങ്കടത്തോടെയും മീരയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. എട്ടു വർഷത്തെ