Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

​സുനിത: "അല്ല വേണുവേട്ടാ... അത് ഞാനല്ല. അത് ഇവരുടെ വിധിയാവാം." അവൾ പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "ഇവൾക്ക് എന്റെ അതേ രൂപം തോന്നുന്നത് തികച്ചും സ്വാഭാവികമാണ്. ആ രൂപസാദൃശ്യം കണ്ടപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് ഇവളോട് ഒരു ഇഷ്ടം തോന്നി...

അത് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. നിങ്ങൾ വേറെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ അടുത്തൊന്നും പോകാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ അതൊന്നും കാര്യമാക്കുന്നില്ല."

​സുനിതയുടെ ഭാവം പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് മാറി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കുസൃതിയും അല്പം ഗൗരവവും നിറഞ്ഞു.

​സുനിത: "പിന്നെ നമ്മുടെ ജാനകിച്ചേച്ചി... ആ കക്ഷിക്ക് നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് ഒരു കളിയുണ്ടല്ലോ. ഇടയ്ക്കിടെ അവർക്ക് ഞാൻ ഓരോ 'കൊട്ട്' കൊടുക്കാറുണ്ട്. അതുകൊണ്ടായിരിക്കും ഇവർ ഇങ്ങോട്ട് താമസം തുടങ്ങിയ ശേഷം അവളെ ഇങ്ങോട്ട് മഷിയിട്ടു നോക്കിയാൽ കാണാത്തത്!"

​വേണുവേട്ടൻ അന്തംവിട്ടിരുന്നു പോയി. തന്റെ ചുറ്റും ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ നടന്നിട്ടും താൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അത്ഭുതം. സുനിത പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മടിയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. ആ മുല്ലപ്പൂമണം മുറിയിലാകെ നിറഞ്ഞു നിന്നു.

​സുനിത: "ഇനി പേടിക്കണ്ട വേണുവേട്ടാ... നിങ്ങളുടെ സുനിത ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ട്. രൂപം മാറിയാലും ഈ മനസ്സ് മാറിയിട്ടില്ല."

സുനിത പതുക്കെ വേണുവേട്ടന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു. എന്നിട്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

​സുനിത: "അല്ല വേണുവേട്ടാ... ഇന്നലെ രാഹുലിനോട് ഓരോന്ന് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നല്ലോ... എനിക്ക് വെറും ഒരു കൂട്ട് മതി, സെക്സ് ഒന്നും വേണ്ട എന്ന്. അത് എന്തേ അങ്ങനെ ഒരു മാറ്റം? മീരയെ കണ്ടപ്പോൾ പഴയതൊക്കെ മറന്നു പോയോ?"

​വേണുവേട്ടൻ ഒന്ന് ചമ്മി. അദ്ദേഹം അവളുടെ ആ മഞ്ഞ സാരിയിൽ പൊതിഞ്ഞ ഉടലിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

​വേണുവേട്ടൻ: "എടീ... അത് പിന്നെ... ഇവൾ (മീര) വെറും കുട്ടിയല്ലേ. നമ്മുടെ ആ പഴയ കളികൾ ഇവൾക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റുമോ എന്ന് എനിക്ക് പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. നിന്റെ ആ ആവേശമൊന്നും ഇവൾക്ക് ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ എന്ന് ഞാൻ കരുതി."

​ഇത് കേട്ടതും സുനിത പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ആ ചിരി ആ മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

​സുനിത: "ശരിയാണ്... ഞാനും കുറച്ചു നേരം വിചാരിച്ചു,