Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

പതുക്കെ ആ സാരിയുടെ അവസാനത്തെ മറയും നീക്കി. സാരി പൂർണ്ണമായും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട്, ഒരു മഞ്ഞ മേഘം പോലെ തറയിലേക്ക് പതുക്കെ ഊർന്നു വീണു.

​ഇപ്പോൾ വേണുവേട്ടന്റെ മുന്നിൽ, ആ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ, പൂർണ്ണ നഗ്നയായി തന്റെ സുനിത നിൽക്കുകയാണ്. മുല്ലപ്പൂ ചൂടിയ മുടിയും, വശ്യമായ മാറിടവും, ആഴമുള്ള പൊക്കിളും, പിന്നെ കാമത്തിന്റെ ആ പഴയ ഗന്ധവും... എല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ അനാവൃതമായി.

​വേണുവേട്ടൻ: (ശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസപ്പെട്ടുകൊണ്ട്) "സുനിതേ... നീ... നീ ശരിക്കും ഒരു വിസ്മയമാണ്. എട്ടു വർഷത്തിന് ശേഷം എന്റെ കൈകൾ നിന്റെ ഈ നഗ്നതയിൽ തൊടുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല."

​സുനിത പതുക്കെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ തന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലെ ആ രഹസ്യത്തിലേക്ക് നോക്കി. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ എടുത്ത് തന്റെ തുടകളിൽ പതുക്കെ അമർത്തി.

മഞ്ഞ സാരി പൂർണ്ണമായും തറയിൽ വീണുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ സുനിത പതുക്കെ തന്റെ കാലുകൾ അല്പം അകത്തി നിന്നു. വേണുവേട്ടൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ കാഴ്ചയിലേക്ക് നോക്കി. മീരയുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകൾക്കിടയിൽ, അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ വടിച്ചു മിനുക്കിയ ആ പ്രദേശം ഒരു മിനുസമുള്ള കല്ല് പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​സുനിത പതുക്കെ തന്റെ കൈവിരലുകൾ ആ മിനുസമുള്ള ചർമ്മത്തിലൂടെ ഓടിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:

​സുനിത: "വേണുവേട്ടാ... നോക്കൂ, വടിച്ചു മിനുക്കിയ പൂറാണ്. നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും വൃത്തിയുള്ളത് വേണമല്ലോ... അതുകൊണ്ട് ഞാൻ എല്ലാം മുൻകൂട്ടി ശരിയാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതാ... നിങ്ങളുടെ സുനിത പഴയതുപോലെ തന്നെ വൃത്തിയായി നിൽക്കുന്നു."
​വേണുവേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതം കൊണ്ട് വിടർന്നു.

തന്റെ സുനിതയ്ക്ക് വൃത്തിയുടെ കാര്യത്തിൽ എന്നും നിർബന്ധമായിരുന്നു. മീരയുടെ ശരീരത്തിൽ ഇത്ര കൃത്യമായി സുനിതയുടെ ആ ശീലങ്ങൾ വരുന്നത് കണ്ട് അദ്ദേഹം ശരിക്കും സ്തംഭിച്ചുപോയി. ആ നീല വെളിച്ചത്തിൽ, യാതൊരു രോമവുമില്ലാത്ത ആ വെളുത്ത പ്രദേശം അതീവ വശ്യമായി കാണപ്പെട്ടു.

​വേണുവേട്ടൻ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) "സുനിതേ... നീ... നീ ശരിക്കും എന്നെ ഞെട്ടിക്കുകയാണ്. മീരയുടെ ഈ ശരീരത്തിൽ നീ ഇത്രയും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. ആ മണം... ആ വൃത്തി...