Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

പതുക്കെ മുടി ഒതുക്കി, വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കി ആവേശത്തോടെ വിളിച്ചു:
​സുനിത: "വേണുവേട്ടാ... മതി അവിടെ നിന്നത്. ഇനി അകത്തേക്ക് വന്നോളൂ..."
​വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു. അകത്തേക്ക് കയറിയ വേണുവേട്ടൻ അവിടെ കണ്ട കാഴ്ചയിൽ ശരിക്കും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു പോയി! ആ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ, യാതൊരു ആവരണങ്ങളുമില്ലാതെ വെറും മഞ്ഞ സാരി മാത്രം ഉടലിൽ ചുറ്റി നിൽക്കുന്ന ആ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിയിലൂടെ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും വെളിവാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​വേണുവേട്ടൻ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) "എന്റമ്മേ... സുനിതേ! എന്തൊരു സൗന്ദര്യമാണിത്! എന്റെ പഴയ സുനിത തന്നെ... നീ ശരിക്കും തിരിച്ചു വന്നിരിക്കുന്നു."
​അദ്ദേഹം പതുക്കെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. ആ മഞ്ഞ സാരിക്കുള്ളിലെ ചൂടും മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണവും അദ്ദേഹത്തെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാഹുൽ പറഞ്ഞ ആ പരിഹാസങ്ങളൊക്കെ ആ നിമിഷം തന്നെ ഒലിച്ചുപോയി. വേണുവേട്ടന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ "കാമപ്രാന്തൻ" സർവ്വശക്തിയോടെയും ഉണർന്നു കഴിഞ്ഞു.

​സുനിത പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ സാരിയുടെ തലപ്പൊന്ന് നീക്കി. അവളുടെ മാറിലെ ആ വശ്യതയും അടിയിലൊന്നും ധരിക്കാത്ത ആ ശരീരത്തിന്റെ കാന്തിയും കണ്ടപ്പോൾ വേണുവേട്ടൻ അവളെ ആഞ്ഞു പുണർന്നു

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അദ്ദേഹം അവളുടെ തോളിലെ ആ മഞ്ഞ സാരിയുടെ തലപ്പിലേക്ക് വിരലുകൾ നീട്ടി.

വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ ആ സാരിയുടെ തലപ്പ് തോളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് വലിച്ചു. ബ്രായോ മറ്റ് ആവരണങ്ങളോ ഇല്ലാത്ത ആ നഗ്നമായ മേനിയിലേക്ക് ചുവന്ന വെളിച്ചം തട്ടി. സാരിയുടെ നേർത്ത തുണി പതുക്കെ വഴുതി മാറിയതോടെ, സുനിതയുടെ  മുലകൾ പൂർണ്ണമായും വെളിപ്പെട്ടു വന്നു.