Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ആ സാരിയുടെ ചുറ്റുകൾ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. സാരിയുടെ ആ നേർത്ത പട്ടുതുണി സുനിതയുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഉരസി നീങ്ങുന്ന ശബ്ദം ആ നിശബ്ദമായ മുറിയിൽ വ്യക്തമായി കേട്ടു. ഓരോ തവണ സാരി വഴുതി മാറുമ്പോഴും സുനിതയുടെ ഇടുപ്പിന്റെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത വടിവ് കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

​അടിയിൽ പാവാടയോ പാന്റിയോ ഒന്നും ധരിക്കാത്തതുകൊണ്ട്, സാരിയുടെ ഓരോ ചുറ്റും അഴിയുന്തോറും അവളുടെ നഗ്നമായ തുടകളുടെ മുകൾഭാഗം വെളിപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ ആ സാരിയുടെ അവസാനത്തെ മറയും നീക്കി. സാരി പൂർണ്ണമായും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട്, ഒരു മഞ്ഞ മേഘം പോലെ തറയിലേക്ക് പതുക്കെ ഊർന്നു വീണു.

​ഇപ്പോൾ വേണുവേട്ടന്റെ മുന്നിൽ, ആ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ, പൂർണ്ണ നഗ്നയായി തന്റെ സുനിത നിൽക്കുകയാണ്. മുല്ലപ്പൂ ചൂടിയ മുടിയും, വശ്യമായ മാറിടവും, ആഴമുള്ള പൊക്കിളും, പിന്നെ കാമത്തിന്റെ ആ പഴയ ഗന്ധവും... എല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ അനാവൃതമായി.

​വേണുവേട്ടൻ: (ശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസപ്പെട്ടുകൊണ്ട്) "സുനിതേ... നീ... നീ ശരിക്കും ഒരു വിസ്മയമാണ്. എട്ടു വർഷത്തിന് ശേഷം എന്റെ കൈകൾ നിന്റെ ഈ നഗ്നതയിൽ തൊടുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല."

​സുനിത പതുക്കെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ തന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലെ ആ രഹസ്യത്തിലേക്ക് നോക്കി. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ എടുത്ത് തന്റെ തുടകളിൽ പതുക്കെ അമർത്തി.

മഞ്ഞ സാരി പൂർണ്ണമായും തറയിൽ വീണുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ സുനിത പതുക്കെ തന്റെ കാലുകൾ അല്പം അകത്തി നിന്നു. വേണുവേട്ടൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ കാഴ്ചയിലേക്ക് നോക്കി. മീരയുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകൾക്കിടയിൽ, അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ